Lipiec w LBKP upłynął pod znakiem prawa pracy. Nie zabrakło istotnych zmian legislacyjnych, eksperckich komentarzy i praktycznych analiz. W centrum uwagi znalazły się również tematy związane z AML, a także NIS2 i AI Act, które niezmiennie pozostają jednymi z najważniejszych obszarów dla biznesu.
W tym wydaniu zebraliśmy też najciekawsze materiały minionego miesiąca – od eksperckich analiz i relacji z wydarzeń, po wybrane publikacje w ramach programu TechnoLegals. Mamy nadzieję, że ten biuletyn będzie dla Państwa wygodnym sposobem na szybkie zapoznanie się z najważniejszymi tematami lipca.
Nasz biuletyn podsumowuje lipiec, ale skoro czytasz go już w sierpniu na LinkedIn, nie mogliśmy pominąć tematu AI Act. Dlatego na koniec zostawiamy krótkie przypomnienie najważniejszych zasad dotyczących publikowania treści z wykorzystaniem sztucznej inteligencji.
AI Act a LinkedIn – kto musi oznaczać treści wygenerowane przez AI?
Od 2 sierpnia obowiązują kolejne przepisy AI Act dotyczące przejrzystości w korzystaniu ze sztucznej inteligencji. Wokół nowych regulacji pojawiło się sporo pytań i nieporozumień, dlatego przygotowaliśmy praktyczne opracowanie pokazujące, co rzeczywiście zmienia się dla firm, ekspertów i uczestników programów employee advocacy.
1. To publikujący odpowiada za oznaczenie treści
Obowiązek transparentności spoczywa na osobie lub organizacji publikującej materiał – nie na LinkedIn ani na narzędziu AI, z którego korzystasz.
2. Nie każdy tekst napisany z pomocą AI trzeba oznaczać
Jeżeli tekst został zweryfikowany, zredagowany i świadomie opublikowany przez konkretną osobę, w większości przypadków nie będzie wymagał oznaczenia. Inaczej może być w przypadku treści dotyczących spraw leżących w interesie publicznym.
3. Szczególną uwagę warto zwrócić na grafiki i wideo
Realistyczne obrazy, nagrania wideo czy materiały audio wygenerowane przez AI mogą podlegać obowiązkowi oznaczenia. W przypadku wyraźnie fikcyjnych ilustracji przepisy przewidują wyjątki.
4. Employee advocacy to również aktywność zawodowa
Publikowanie treści w ramach programu ambasadorskiego – nawet na prywatnym profilu LinkedIn – może zostać uznane za działalność zawodową. Znaczenie ma charakter publikacji, a nie rodzaj konta.
5. Warto ustalić jasne zasady korzystania z AI
Nowe przepisy nie zakazują wykorzystywania sztucznej inteligencji w komunikacji. „Zachęcają” jednak do większej transparentności, dlatego firmy prowadzące działania na LinkedIn powinny wypracować spójne zasady korzystania z AI przy tworzeniu treści.
To temat, który będzie miał znaczenie nie tylko dla działów marketingu, ale również HR, komunikacji i wszystkich osób budujących markę ekspercką w mediach społecznościowych.
Letnia Akademia Liderów RODO: Praktyczne Aspekty Audytów i Wdrożeń
Grzegorz Lesniewski dołączył do grona ekspertów Letniej Akademii Liderów RODO organizowanej przez Urząd Ochrony Danych Osobowych. Podczas wykładu poświęconego praktycznym aspektom audytów RODO podzieli się doświadczeniami zdobytymi przy realizacji wdrożeń i projektów zgodności w organizacjach.
EmpCo: Czy produkty przygotowane przed 27 września 2026 r. będzie trzeba wycofać z rynku?
Sieć organów ochrony konsumentów (CPC) opublikowała praktyczne stanowisko dotyczące tzw. old stock situations, czyli produktów, opakowań i komunikacji marketingowej przygotowanych przed rozpoczęciem stosowania dyrektywy EmpCo. Dokument wskazuje, jak organy mogą podchodzić do okresu przejściowego i egzekwowania nowych obowiązków.
Najważniejsze wnioski dla przedsiębiorców
- Sam fakt posiadania zapasów nie zwalnia z obowiązku dostosowania komunikacji do nowych wymogów. Priorytetem powinny być aktualizacje treści online oraz stopniowe wprowadzanie zmian w opakowaniach i materiałach marketingowych.
- Organy zapowiadają pragmatyczne podejście do okresu przejściowego, uwzględniające m.in. skalę zapasów i realne możliwości przedsiębiorców. Kluczowe będzie jednak wykazanie, że organizacja aktywnie przygotowuje się do zapewnienia zgodności z przepisami.
Dobrze wynegocjowana ugoda nie zawsze oznacza najlepszy wynik finansowy.
Strategia zakończenia sporu
Sąd Najwyższy potwierdził, że ugoda pozasądowa nie stanowi zawsze podstawy do zwrotu całej opłaty od pozwu. W praktyce oznacza to, że przy planowaniu zakończenia sporu znaczenie ma nie tylko treść porozumienia, ale również sposób i moment jego zawarcia.
Na co warto zwrócić uwagę?
- Wybór pomiędzy ugodą pozasądową, sądową lub mediacją może mieć istotny wpływ na rozliczenie kosztów postępowania.
- Strategia zakończenia sporu powinna uwzględniać nie tylko interes biznesowy stron, ale również procesowe i finansowe konsekwencje wybranego rozwiązania.
Zakończenie Współpracy z Pracownikiem
Data nadania wypowiedzenia to nie data jego złożenia.
Doręczenie wypowiedzenia pocztą lub kurierem może wydawać się prostym rozwiązaniem, jednak w praktyce moment złożenia oświadczenia zależy od skutecznego doręczenia pracownikowi. To właśnie ten etap często staje się źródłem kosztownych błędów i sporów.
O czym warto pamiętać?
- Oświadczenie o rozwiązaniu umowy wywołuje skutki prawne dopiero wtedy, gdy pracownik miał realną możliwość zapoznania się z jego treścią – samo nadanie przesyłki nie jest wystarczające.
- Problemy z doręczeniem, awizowaniem czy zaginięciem przesyłki mogą wpłynąć na skuteczność rozwiązania umowy, dlatego warto rozważyć bezpieczniejsze formy doręczenia, w tym rozwiązania elektroniczne.
Zakończenie współpracy z pracownikiem
Data nadania wypowiedzenia to nie data jego złożenia.
Doręczenie wypowiedzenia pocztą lub kurierem może wydawać się prostym rozwiązaniem, jednak w praktyce moment złożenia oświadczenia zależy od skutecznego doręczenia pracownikowi. To właśnie ten etap często staje się źródłem kosztownych błędów i sporów.
O czym warto pamiętać?
- Oświadczenie o rozwiązaniu umowy wywołuje skutki prawne dopiero wtedy, gdy pracownik miał realną możliwość zapoznania się z jego treścią – samo nadanie przesyłki nie jest wystarczające.
- Problemy z doręczeniem, awizowaniem czy zaginięciem przesyłki mogą wpłynąć na skuteczność rozwiązania umowy, dlatego warto rozważyć bezpieczniejsze formy doręczenia, w tym rozwiązania elektroniczne.
Nowe Obowiązki Pracodawców: Zmiany w Przepisach o Mobbingu (Listopad 2026)
Nowelizacja wejdzie w życie po 3 miesiącach od publikacji (a więc 5.11.2026). Od tego momentu mamy jego nową definicję a na pracodawcach będzie ciążyła większość zmienionych obowiązków.
W tym ten najważniejszy – obowiązek SYSTEMATYCZNEGO przeciwdziałania naruszaniu zasady równego traktowania w zatrudnieniu.Dłuższy termin przewidziano na dostosowanie lub wprowadzenie zakładowej regulacji w zakresie przeciwdziałania zachowaniom niepożądanym – 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy (tj. do dnia 5.05.2027).
Dlaczego warto przygotować się już teraz?
- Nowelizacja zmienia nie tylko definicje, ale również zwiększa znaczenie działań prewencyjnych. Pracodawcy powinni zweryfikować obowiązujące procedury, szkolenia i sposób reagowania na zgłoszenia.
- Zmiany warto analizować łącznie z nowymi uprawnieniami Państwowej Inspekcji Pracy, ponieważ ich praktyczne stosowanie może istotnie wpłynąć na sposób zarządzania ryzykiem w obszarze HR.
„Dyscyplinarka” złożona przez pracownika? Pracodawca nie może jej odrzucić.
Rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika w trybie art. 55 Kodeksu pracy wywołuje skutek z chwilą skutecznego złożenia oświadczenia. Oznacza to, że pracodawca nie może odmówić rozwiązania stosunku pracy, nawet jeśli uważa, że decyzja pracownika jest nieuzasadniona.
Co może zrobić pracodawca?
- Mimo obowiązku wydania świadectwa pracy, pracodawca może zakwestionować zasadność rozwiązania umowy, odmówić wypłaty odszkodowania lub – w określonych przypadkach – dochodzić od pracownika odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie stosunku pracy.
- Roszczenia pracodawcy są jednak ograniczone. Przepisy przewidują możliwość dochodzenia odszkodowania, ale nie dają podstaw do żądania przywrócenia pracownika do pracy.
„Pracownik jest na L4, więc nic nie możemy zrobić.”
To jeden z najczęściej powielanych mitów prawa pracy. Natalia Wojciechowska-Chałupińska w komentarzu dla Gazety Prawnej wyjaśnia, kiedy ochrona pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim nie ma charakteru bezwzględnego i jakie wyjątki przewidują przepisy.
Co z tego wynika dla pracodawców?
- Zwolnienie lekarskie nie wyklucza rozwiązania umowy w każdej sytuacji – przepisy przewidują wyjątki, m.in. w przypadku długotrwałej niezdolności do pracy czy ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych.
- Każda decyzja wymaga indywidualnej oceny stanu faktycznego i prawidłowego zastosowania przepisów, ponieważ błędy na tym etapie często prowadzą do sporów sądowych.
Reklasyfikacja Umów B2B: Na co zwrócić uwagę podczas audytu?
Podczas kontroli liczy się nie tylko treść umowy, ale przede wszystkim sposób jej wykonywania.
Audyt umów B2B nie powinien ograniczać się do analizy zapisów kontraktowych. Organy kontrolne weryfikują również praktykę współpracy – procedury, zasady obowiązujące w organizacji oraz rzeczywisty sposób wykonywania obowiązków. To właśnie na tej podstawie oceniają, czy relacja rzeczywiście ma charakter B2B.
Na co warto zwrócić uwagę?
- Skuteczny audyt obejmuje nie tylko umowy, ale również procesy, dokumentację wewnętrzną i codzienną praktykę współpracy. To one często decydują o ryzyku reklasyfikacji umowy na stosunek pracy.
Na stronie internetowej LBKP dostępne są również bezpłatne webinary dotyczące audytów umów B2B oraz praktycznych aspektów przygotowania organizacji do kontroli
Na stronie internetowej LBKP dostępne są również bezpłatne webinary.
DORA: nowe wytyczne EBA dla sektora finansowego. EBA rozszerza podejście do zarządzania ryzykiem dostawców.
IInstytucje finansowe, które zakończyły wdrożenie DORA, nie powinny traktować tego jako zamkniętego projektu. Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EBA) rozpoczął właśnie konsultacje nowych wytycznych dotyczących zarządzania ryzykiem związanym z dostawcami zewnętrznymi. To kolejny krok pokazujący, w jakim kierunku będzie rozwijał się nadzór.
Najważniejszy wniosek? Zarządzanie ryzykiem dostawców przestaje być wyłącznie domeną działów IT i cyberbezpieczeństwa.
Nowe wytyczne wskazują, że instytucje finansowe powinny jeszcze większą uwagę poświęcić:
- całemu cyklowi życia współpracy z dostawcą – od wyboru i oceny ryzyka, przez bieżący monitoring, aż po zakończenie współpracy,
- zarządzaniu koncentracją ryzyka, czyli identyfikowaniu sytuacji, w których zbyt wiele krytycznych usług opiera się na jednym dostawcy lub tej samej grupie dostawców,
- governance i odpowiedzialności biznesowej – zarządzanie ryzykiem dostawców ma być procesem angażującym nie tylko IT, ale również compliance, risk management, zakupy i zarząd.
Choć wytyczne są jeszcze na etapie konsultacji, już dziś pokazują kierunek oczekiwań europejskich regulatorów. Dla banków i pozostałych instytucji finansowych oznacza to, że warto ponownie przyjrzeć się modelowi zarządzania dostawcami, podziałowi odpowiedzialności oraz procesom monitorowania usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne.
DORA coraz wyraźniej pokazuje, że odporność cyfrowa nie kończy się na bezpieczeństwie systemów IT. Obejmuje cały ekosystem dostawców, od których zależy ciągłość działania organizacji.
AML przestaje być domeną banków. Coraz częściej staje się odpowiedzialnością zarządów.
AML (Anti-Money Laundering) – Nowe unijne regulacje oraz rozszerzenie katalogu instytucji obowiązanych sprawiają, że AML obejmuje kolejne sektory gospodarki. Jednocześnie rosną oczekiwania wobec organizacji w zakresie skutecznego zarządzania ryzykiem i nadzoru nad systemem compliance.
Dlaczego to ważne?
AML staje się elementem ładu korporacyjnego. Coraz większe znaczenie mają obowiązki zarządów oraz ich odpowiedzialność za zapewnienie skutecznego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy.
Samo posiadanie procedur nie wystarcza. Organizacje powinny regularnie aktualizować ocenę ryzyka, dostosowywać system AML do prowadzonej działalności oraz wykazywać, że stosowane rozwiązania działają w praktyce.
NIS2: pierwsze terminy już biegną. Czy Twoja organizacja wie, że jest objęta nowymi obowiązkami?
Nowe przepisy obejmują znacznie szerszy katalog organizacji niż dotychczasowe regulacje dotyczące cyberbezpieczeństwa. Wśród sektorów objętych ustawą znajdują się m.in. energia, transport, bankowość i infrastruktura rynków finansowych, ochrona zdrowia, infrastruktura cyfrowa, telekomunikacja, zarządzanie usługami ICT, usługi pocztowe, gospodarowanie odpadami, produkcja chemikaliów i żywności oraz wybrane rodzaje działalności produkcyjnej i usług cyfrowych.
W praktyce oznacza to, że regulacje mogą dotyczyć m.in. banków, szpitali, przedsiębiorstw energetycznych, dostawców usług chmurowych, centrów przetwarzania danych, dostawców usług zarządzanych (MSP), dostawców usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa (MSSP), przedsiębiorców telekomunikacyjnych, dostawców usług zaufania, platform marketplace, wyszukiwarek internetowych, firm pocztowych i kurierskich, producentów elektroniki i urządzeń medycznych czy przedsiębiorstw z sektora chemicznego, spożywczego i gospodarki odpadami.
Podmiot kluczowy czy ważny?
⚠️ Sama branża nie przesądza jeszcze o statusie organizacji.
Przy ustalaniu, czy dana organizacja jest podmiotem kluczowym, podmiotem ważnym albo w ogóle nie podlega ustawie, należy przeanalizować przede wszystkim:
- rzeczywisty zakres prowadzonej działalności i świadczonych usług,
- sektor i rodzaj podmiotu wskazany w załączniku nr 1 lub 2 do ustawy,
- wielkość przedsiębiorstwa, z uwzględnieniem podmiotów partnerskich i powiązanych,
- szczególne zasady wynikające z art. 5 ustawy.
W uproszczeniu: podmioty działające w sektorach wskazanych w załączniku nr 1 mogą być podmiotami kluczowymi albo ważnymi w zależności m.in. od swojej wielkości. Podmioty z załącznika nr 2 spełniające odpowiednie kryteria wielkościowe są co do zasady podmiotami ważnymi. Ustawa przewiduje jednak wyjątki i szczególne reguły m.in. dla przedsiębiorców komunikacji elektronicznej, dostawców usług DNS, dostawców usług zaufania czy dostawców usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa.
Dlatego dostawca chmury, centrum danych czy firma świadcząca usługi IT nie staje się automatycznie podmiotem kluczowym lub ważnym wyłącznie ze względu na rodzaj prowadzonej działalności.
To ważne, ponieważ nowe przepisy nie opierają się na indywidualnym zawiadomieniu od organu. To przedsiębiorca sam powinien przeanalizować swoją działalność i ocenić, czy spełnia kryteria uznania za podmiot kluczowy lub ważny. Jeśli tak, pojawiają się konkretne obowiązki i terminy. Jednym z najbliższych jest 3 października 2026 r., do którego wiele podmiotów będzie musiało dokonać wpisu do Wykazu KSC. Kolejny istotny termin to 3 kwietnia 2027 r., kiedy upływa okres na wdrożenie obowiązków wynikających z ustawy oraz rozpoczęcie korzystania z systemu S46.
W praktyce przygotowanie do NIS2 nie sprowadza się jednak do rejestracji. Organizacje powinny zweryfikować m.in. sposób zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa, procedury zgłaszania incydentów, plany ciągłości działania, bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz podział odpowiedzialności pomiędzy zarządem, IT, compliance i biznesem. To właśnie te obszary będą miały kluczowe znaczenie przy ocenie zgodności z nowymi wymaganiami.
Jeżeli Twoja organizacja nie sprawdziła jeszcze, czy znajduje się w zakresie NIS2, warto zrobić to jak najszybciej. W wielu przypadkach największym ryzykiem nie będzie brak pojedynczej procedury, ale zbyt późne rozpoczęcie całego procesu dostosowania.
Coldplay w Fortnite. Gdy muzyka staje się elementem rozgrywki
Przy okazji premiery albumu Moon Music zespół Coldplay pojawił się w grywalnym doświadczeniu iHeartLand w Fortnite. To interesujący przykład pokazujący, że wykorzystanie muzyki w grach coraz częściej wykracza poza klasyczny soundtrack i staje się integralnym elementem mechaniki rozgrywki. Z perspektywy prawnej oznacza to znacznie bardziej złożone kwestie związane z licencjonowaniem praw autorskich.
Dlaczego to ważne?
Przy wykorzystaniu muzyki w grach konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie praw do kompozycji, nagrań oraz wykonań artystycznych, a także określenie zasad wykorzystania utworów w trailerach, transmisjach na żywo czy materiałach publikowanych w mediach społecznościowych.
Im mocniej muzyka jest zintegrowana z mechaniką gry – np. uruchamiana przez działania gracza, zapętlana lub stanowiąca element rozgrywki – tym większego znaczenia nabiera precyzyjne określenie zakresu licencji oraz zgodność z wymaganiami platform dystrybucyjnych.
Umowa wydawnicza to nie formalność. To jeden z najważniejszych etapów komercjalizacji gry.
Dla wielu studiów game developerskich negocjacje z wydawcą są pierwszym tego typu doświadczeniem. Tymczasem publisherzy zawierają podobne umowy regularnie i doskonale wiedzą, które postanowienia mają największe znaczenie dla przyszłości projektu. W efekcie to właśnie na etapie negocjacji często zapadają decyzje, które wpływają na sposób komercjalizacji gry i zakres praw pozostających po stronie studia.
Dlaczego to ważne?
Dobrze przygotowane negocjacje pozwalają świadomie określić zasady dotyczące praw własności intelektualnej, podziału przychodów, obowiązków stron czy możliwości dalszego rozwoju projektu. To właśnie te postanowienia często mają większe znaczenie dla przyszłego sukcesu studia niż samo podpisanie umowy.
W praktyce warto pamiętać, że doświadczenie w tworzeniu gier nie zawsze idzie w parze z doświadczeniem w negocjowaniu kontraktów wydawniczych. Odpowiednie przygotowanie do rozmów pozwala lepiej zabezpieczyć interesy studia i uniknąć konsekwencji wynikających z nieświadomie zaakceptowanych zapisów.
Czy „kupno gry” oznacza jej własność?
Inicjatywa Stop Killing Games wywołała szeroką dyskusję na temat praw graczy oraz obowiązków wydawców po zakończeniu wsparcia dla gier. Choć odpowiedź Komisji Europejskiej nie oznacza nałożenia na wydawców obowiązku utrzymywania infrastruktury online przez nieograniczony czas, debata ponownie zwróciła uwagę na kwestię transparentności wobec konsumentów korzystających z produktów cyfrowych.
Pytanie, które warto sobie zadać
Gracze powinni już na etapie zakupu wiedzieć, czy nabywają grę, czy jedynie licencję na korzystanie z niej, jak długo produkt będzie wspierany oraz co stanie się z nim po zakończeniu działania serwerów. Jasne zasady dotyczące modelu dostępu i obowiązków wydawcy mogą ograniczyć ryzyko nieporozumień oraz zwiększyć zaufanie do rynku.
Dyskusja wokół inicjatywy Stop Killing Games prawdopodobnie nie zakończy się wraz z odpowiedzią Komisji Europejskiej. Planowany Digital Fairness Act może stać się kolejnym krokiem w kierunku wzmocnienia obowiązków informacyjnych wobec konsumentów i wyznaczyć nowe standardy dla branży gier cyfrowych.
Plany LBKP na Sierpień: HR, Prawo Pracy i Webinary
Sierpień zapowiada się równie intensywnie.
W najbliższych tygodniach będziemy dzielić się kolejnymi materiałami dla przedsiębiorców, działów HR oraz branży nowych technologii, a także pracować nad nowymi inicjatywami, które jeszcze lepiej odpowiedzą Wasze potrzeby.
Warto śledzić nasze profile, jeśli interesują Was:
→ kolejne analizy i komentarze dotyczące prawa pracy, AI, cyberbezpieczeństwa, AML oraz GameDev,
→ nowe publikacje poświęcone zmianom legislacyjnym i ich praktycznemu wpływowi na biznes,
→ nowy biuletyn dedykowany specjalistom HR i pracodawcom, w którym będziemy koncentrować się na praktycznych aspektach prawa pracy, zarządzania zespołami oraz najważniejszych wyzwaniach działów HR,
→ powrót naszych webinarów już we wrześniu – przygotowujemy kolejne spotkania online poświęcone najbardziej aktualnym zagadnieniom z obszaru prawa, podatków i biznesu.
Dziękujemy za lekturę lipcowego wydania LBKP Inside. Do zobaczenia w kolejnym numerze!
