Sierpień przyniósł kilka tematów, które mogą mieć bardzo praktyczne znaczenie dla przedsiębiorców.

Dlatego w tym wydaniu zebraliśmy najważniejsze analizy, artykuły i komentarze naszych ekspertów z ostatnich tygodni. Od 7-dniowej serii poświęconej PPWR, przez nowe obowiązki związane z wykorzystaniem AI, aż po prawo pracy, RODO, bezpieczeństwo informacji i spory dotyczące komunikacji środowiskowej.

PPWR już stosujemy. Anna Żmidzińska przez 7 dni prezentowała wnioski z najnowszych FAQ Komisji Europejskiej

12 sierpnia 2026 r. rozpoczęło się co do zasady stosowanie Packaging and Packaging Waste Regulation – PPWR.

Tuż przed tą datą Komisja Europejska opublikowała kolejną porcję FAQ, które w kilku miejscach doprecyzowały sposób rozumienia nowych obowiązków przedsiębiorców.

Anna Żmidzińska rozłożyła najważniejsze zmiany na siedem części i przez kolejne dni przyglądała się praktycznym problemom, z którymi firmy mogą spotkać się podczas wdrażania PPWR.

W serii znalazły się m.in. odpowiedzi na pytania:

• czy logo na opakowaniu zawsze przesądza o tym, kto jest jego wytwórcą,
• jak wygląda odpowiedzialność za półprodukty i komponenty opakowań,
• jakie znaczenie ma dokumentacja i informacje przekazywane w łańcuchu dostaw,
• co zrobić z zapasami wyprodukowanymi przed rozpoczęciem stosowania PPWR,
• jak identyfikować konkretne partie i serie opakowań,
• oraz od czego właściwie zacząć, kiedy trzeba ustalić, co w naszej organizacji jest opakowaniem i jakiego rodzaju.

Ostatni punkt jest szczególnie istotny.

Ten sam przedmiot – np. karton czy koperta – może być kwalifikowany inaczej w zależności od tego, jaką funkcję pełni, na jakim etapie łańcucha dostaw się pojawia i do kogo trafia.

Dlatego przygotowania do PPWR nie powinny zaczynać się od jednej uniwersalnej checklisty.

Najpierw potrzebna jest mapa opakowań wykorzystywanych w organizacji, a dopiero na jej podstawie można prawidłowo ustalić role poszczególnych podmiotów, obowiązki dokumentacyjne, wymagania dotyczące zgodności czy EPR.

AI Act w praktyce: nowe obowiązki w zakresie przejrzystości AI

2 sierpnia 2026 r. zaczęły obowiązywać kolejne przepisy AI Act dotyczące przejrzystości korzystania ze sztucznej inteligencji.

Wokół nowych zasad szybko pojawiło się jednak sporo uproszczeń.

Czy każdy post napisany z ChatGPT trzeba teraz oznaczać? Nie.

Sam fakt wykorzystania sztucznej inteligencji nie powoduje automatycznie obowiązku dodania informacji o AI. Znaczenie ma przede wszystkim rodzaj materiału, sposób wykorzystania sztucznej inteligencji oraz efekt końcowy.

Szczególnej uwagi wymagają m.in.:

• realistyczne obrazy wygenerowane lub istotnie zmienione przez AI,
• syntetyczne nagrania głosowe,
• materiały wideo,
• deepfake’i,
• chatboty i inne systemy bezpośrednio komunikujące się z użytkownikiem,
• określone treści tekstowe dotyczące spraw leżących w interesie publicznym.

Inaczej należy natomiast podejść do sytuacji, w której AI jedynie poprawia jakość zdjęcia, pomaga zredagować tekst albo wspiera pracownika podczas przygotowywania materiału.

W praktyce dla firm oznacza to, że warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań: gdzie w organizacji wykorzystujemy generatywną AI, kto podejmuje decyzję o publikacji materiału i kto sprawdza, czy w konkretnym przypadku wymagane jest oznaczenie?

To szczególnie istotne dla marketingu, e-commerce, mediów, działów komunikacji oraz organizacji prowadzących programy employee advocacy.

Przygotowaliśmy praktyczny poradnik oznaczania treści generowanych przez AI – zachęcamy do pobrania:

AI zmyśliło, pracownik wysłał dalej. Kto odpowiada za halucynacje sztucznej inteligencji?

Przy okazji sierpniowej dyskusji o AI warto wrócić również do jednego z materiałów opublikowanych pod koniec lipca.

Pracownik przygotowuje raport przy pomocy ChatGPT, Copilota albo Claude’a. Model generuje nieprawdziwą informację. Pracownik jej nie weryfikuje i wysyła dokument klientowi albo zarządowi.

Czy taki błąd może skończyć się zwolnieniem dyscyplinarnym?

Problem nie sprowadza się do tego, że „AI się pomyliło”.

Sztuczna inteligencja pozostaje narzędziem pracy, a pracownik ma obowiązek wykonywać swoje zadania sumiennie i starannie. Jeżeli bezrefleksyjnie przekazuje dalej wygenerowane informacje, brak ich weryfikacji może – zależnie od okoliczności – zostać oceniony jako naruszenie obowiązków pracowniczych.

Ale odpowiedzialność nie działa wyłącznie w jedną stronę.

Jeżeli firma oczekuje korzystania z AI, powinna również stworzyć pracownikom odpowiednie warunki: określić zasady korzystania z narzędzi, wskazać zakres wymaganej weryfikacji i zadbać o odpowiedni poziom AI Literacy.

Dlatego jednym z podstawowych elementów bezpiecznego wdrożenia AI pozostaje wewnętrzna AI Policy połączona z realną edukacją pracowników.

Prawo pracy: dobra polityka antymobbingowa może już nie wystarczyć

„My już mamy bardzo dobrą politykę antymobbingową!”

Czy jeśli organizacja ma już rozbudowaną politykę antymobbingową, wystarczy zaktualizować w niej definicję mobbingu i kilka odwołań do Kodeksu pracy?

Paweł Kempa-Dymiński zwraca uwagę, że nowe przepisy wymagają znacznie więcej.

Nowelizacja przesuwa ciężar z samego posiadania dokumentu na rzeczywiste i systematyczne działanie organizacji.

Nowy art. 94³a Kodeksu pracy wymaga od pracodawcy zatrudniającego co najmniej 10 pracowników określenia reguł, procedur oraz częstotliwości działań dotyczących aż czterech obszarów:

• przeciwdziałania naruszeniom godności i innych dóbr osobistych pracownika,
• przeciwdziałania nierównemu traktowaniu,
• przeciwdziałania dyskryminacji,
• przeciwdziałania mobbingowi.

Zmienia się również sposób tworzenia zakładowych regulacji – nowe przepisy przewidują ścieżkę konsultacyjną, której wcześniej w tym zakresie nie było.

Ale formalne dostosowanie dokumentacji to dopiero początek.

Najważniejsza zmiana? Systematyczność

Wiele dotychczasowych polityk koncentruje się przede wszystkim na tym, co zrobić, kiedy pojawi się zgłoszenie.

Nowe podejście wymaga spojrzenia szerzej.

Organizacja powinna nie tylko rozpoznawać przypadki mobbingu czy dyskryminacji, ale również prowadzić działania:

• prewencyjne,
• pozwalające wykrywać nieprawidłowości,
• zapewniające właściwe reagowanie,
• naprawcze,
• oraz wspierające osoby dotknięte niepożądanymi zachowaniami.

Samo szkolenie podczas onboardingu, okresowe przypomnienie zasad czy udostępnienie pracownikom polityki może więc okazać się niewystarczające.

Audyt przed wejściem nowych regulacji w życie nie powinien kończyć się na pytaniu: „Czy mamy politykę antymobbingową?”.

Znacznie ważniejsze będzie sprawdzenie, czy za dokumentem rzeczywiście stoi funkcjonujący system przeciwdziałania niepożądanym zachowaniom.

Paweł zapowiada rozwinięcie tego tematu w kolejnych publikacjach – z pytaniami, które organizacje powinny sobie zadać jeszcze przed wejściem nowych przepisów w życie.

Generatywna AI w GameDev. Samo wygenerowanie assetu to dopiero początek pytań

Wojciech Kostka przyjrzał się wykorzystaniu generatywnej sztucznej inteligencji przez studia produkujące gry.

AI może przyspieszać tworzenie grafik, dialogów, kodu, muzyki czy elementów świata gry. Jednocześnie korzystanie z takich narzędzi wymaga coraz większej uwagi przy ustalaniu chain of title, zasad korzystania z wygenerowanych materiałów oraz informacji przekazywanych platformom dystrybucyjnym.

Dla studiów oznacza to, że wykorzystanie AI powinno być nie tylko decyzją kreatywną czy technologiczną.

Warto wiedzieć jakiego narzędzia użyto, do czego, przez kogo i co dokładnie trafiło później do finalnego produktu.

Environmental compliance przestaje być tematem „dla człowieka od środowiska”

Projekt zmian w Kodeksie karnym związany z wdrożeniem dyrektywy 2024/1203 może istotnie zmienić sposób patrzenia na ryzyka środowiskowe w przedsiębiorstwach.

Maurycy Marcinkiewicz zwraca uwagę, że kierunek zmian nie sprowadza się wyłącznie do podwyższenia kar. Prawo karne ma coraz mocniej interesować się również tym, jak przedsiębiorstwo zarządzało ryzykiem, informacją i procesem podejmowania decyzji.

W projektowanych regulacjach większego znaczenia nabiera już samo stworzenie zagrożenia, a część przestępstw środowiskowych będzie mogła być popełniona również nieumyślnie.

To oznacza bardzo praktyczne pytania:

• kto wiedział o nieprawidłowości,
• kiedy informacja pojawiła się w organizacji,
• czy została odpowiednio eskalowana,
• kto miał możliwość podjęcia decyzji,
• czy osoba odpowiedzialna za środowisko faktycznie mogła zatrzymać niebezpieczny proces,
• oraz czy zarząd miał dostęp do informacji, które powinny do niego trafić.

Projekt obejmuje szeroki zakres działalności – m.in. emisje, instalacje przemysłowe, substancje chemiczne, środki ochrony roślin, fluorowane gazy cieplarniane, działalność geologiczną i górniczą czy towary związane z nielegalnym wylesianiem.

Szczególne znaczenie może mieć także dokumentacja. Raport z audytu, mail kierownika technicznego, protokół z przeglądu czy informacja o przekroczeniu parametrów mogą kiedyś przestać być wyłącznie dokumentami operacyjnymi i stać się materiałem dowodowym.

A skala potencjalnej odpowiedzialności powoduje, że trudno traktować ten temat marginalnie: projekt przewiduje w przypadku przestępstw środowiskowych sankcje sięgające nawet 200 mln zł albo 5% przychodu osiągniętego w roku obrotowym, w którym popełniono czyn.

Najważniejszy wniosek?

Dobre environmental compliance nie polega wyłącznie na posiadaniu procedur. Organizacja musi być w stanie wykazać, kto miał obowiązek, kto posiadał informację, kto podjął decyzję i co zrobił, gdy pojawił się problem.

RODO i bezpieczeństwo informacji: małe decyzje, duże ryzyko

UODO bierze pod lupę firmowe skrzynki mailowe

Firmowa skrzynka pocztowa bardzo szybko przestaje być tylko narzędziem komunikacji.

Z czasem staje się ogromnym archiwum zawierającym historię projektów, ustalenia z klientami, dokumenty, decyzje i tysiące danych osobowych.

A im więcej danych przechowujemy, tym większa może być skala potencjalnego naruszenia.

W najnowszych materiałach UODO zwraca uwagę m.in. na praktyczne zabezpieczenia poczty elektronicznej: MFA, szyfrowanie załączników oraz prostą weryfikację odbiorcy i załączników przed wysłaniem wiadomości.

To ważna wskazówka również z perspektywy rozliczalności.

RODO nie daje przedsiębiorcom zamkniętej listy zabezpieczeń, które zawsze należy wdrożyć. Jeżeli jednak organ nadzorczy sam wskazuje konkretne rozwiązania jako dobrą praktykę, mogą one później mieć znaczenie przy ocenie działań organizacji po wystąpieniu incydentu.

Techniczny audyt RODO strony internetowej

Czy strona internetowa faktycznie działa tak, jak wynika z polityki prywatności i ustawień cookies?

Grzegorz Lesniewski zwrócił uwagę na narzędzia umożliwiające techniczną weryfikację witryny – w tym EDPB Website Auditing Tool.

Taki audyt pozwala sprawdzić m.in. wykorzystywane cookies i trackery oraz komunikację strony z podmiotami trzecimi.

To dobry przykład szerszego problemu: zgodność z RODO nie kończy się na posiadaniu odpowiednich dokumentów. Trzeba jeszcze sprawdzić, czy rozwiązania techniczne rzeczywiście działają zgodnie z tym, co organizacja deklaruje użytkownikom.

Oszustwa są coraz bardziej przekonujące

Grzegorz Lesniewski zwrócił też uwagę na rosnące znaczenie socjotechniki, wycieków danych oraz coraz bardziej wiarygodnych prób oszustwa.

Im więcej informacji o użytkowniku znajduje się w różnych źródłach, tym łatwiej przygotować wiadomość, stronę czy scenariusz ataku, który wygląda wiarygodnie.

Techniczne zabezpieczenia pozostają ważne, ale równie istotna staje się edukacja użytkowników i umiejętność rozpoznawania manipulacji.

Greenwashing coraz częściej kończy się sporem

Czy sama nazwa produktu może być greenwashingiem?

„Ekogroszek” przez lata funkcjonował jako powszechnie używana nazwa produktu.

A jednak stał się również przedmiotem sporu dotyczącego komunikacji środowiskowej.

W pierwszym artykule z serii „Greenwashing na sali sądowej” Anna Żmidzińska przeanalizowała sprawę, w której ClientEarth zakwestionował nie tylko samo określenie „ekogroszek”, ale również sposób prezentacji produktu, w tym zielone elementy graficzne i motywy przyrodnicze.

Sprawa zakończyła się ugodą, więc nie otrzymaliśmy sądowej odpowiedzi na pytanie, czy taki komunikat był zgodny z prawem.

Dostaliśmy jednak coś równie ciekawego: przykład pokazujący, że przy ocenie greenwashingu znaczenie może mieć nie tylko dosłowna prawdziwość pojedynczego zdania.

Liczy się również całościowe wrażenie, jakie komunikacja wywołuje u przeciętnego konsumenta.

To szczególnie ważne w perspektywie nowych przepisów dotyczących twierdzeń środowiskowych.

Nazwa produktu, grafika, kolorystyka opakowania czy pojedyncze hasło nie powinny być więc oceniane w całkowitym oderwaniu od reszty komunikacji.

KRS może być czymś więcej niż źródłem informacji o spółce

W sierpniu Anna Żmidzińska zwróciła również uwagę na mniej oczywiste wykorzystanie Krajowego Rejestru Sądowego.

W określonych sytuacjach informacja o niezaspokojonej wierzytelności może zostać ujawniona w dziale 4 KRS.

Z perspektywy dłużnika taki wpis nie jest neutralny – może być widoczny dla banków, kontrahentów, inwestorów czy innych podmiotów weryfikujących spółkę.

Dlatego w niektórych sporach odpowiednie wykorzystanie dostępnych instrumentów rejestrowych może stać się dodatkowym elementem strategii dochodzenia należności, obok klasycznych działań windykacyjnych.

Sierpień w skrócie

Jeżeli mielibyśmy zamknąć ostatnie tygodnie w kilku pytaniach, byłyby to:

→ PPWR: czy wiemy, jakie opakowania faktycznie wykorzystuje nasza organizacja i kto za nie odpowiada?

→ AI: czy wiemy, kiedy treść wymaga oznaczenia i kto odpowiada za weryfikację tego, co wygenerował model?

→ HR: czy nasze procedury antymobbingowe rzeczywiście działają, czy tylko istnieją?

→ RODO: czy potrafimy wykazać nie tylko zgodność dokumentacji, ale również bezpieczeństwo naszych rozwiązań technicznych?

→ ESG: czy komunikat, który marketing uważa za atrakcyjny, może zostać odebrany przez konsumenta jako obietnica środowiskowa?

To właśnie na styku regulacji i codziennych decyzji biznesowych powstaje dziś najwięcej nowych ryzyk.

I temu będziemy przyglądać się również w kolejnych tygodniach.

Dziękujemy za lekturę sierpniowego wydania LBKP Inside.

The post Sierpień z LBKP first appeared on Kancelaria LBKP.

Stało się jednak jednym z elementów sporu o greenwashing.

W marcu 2024 r. sąd w Amsterdamie wydał wyrok w sprawie Stichting Fossielvrij NL przeciwko Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N.V. (KLM Royal Dutch Airlines). Był to pierwszy na świecie pozew dotyczący greenwashingu skierowany przeciwko przewoźnikowi lotniczemu.

Sprawa dotyczyła 19 reklam KLM, w których linia przedstawiała swoje działania związane ze zrównoważonym rozwojem, redukcją emisji CO₂ oraz wykorzystaniem bardziej ekologicznych paliw lotniczych. Zdaniem Fossielvrij NL komunikaty te mogły sugerować konsumentom, że wybór KLM oznacza bardziej odpowiedzialne/ekologiczne podróżowanie, podczas gdy rzeczywista skala zmian w działalności przewoźnika była znacznie mniejsza.

Sąd w Amsterdamie uznał, że 15 z 19 zakwestionowanych reklam wprowadzało konsumentów w błąd. KLM musiał zaprzestać stosowania spornych komunikatów. Nie oznacza to, że sąd zakwestionował samo podejmowanie działań środowiskowych przez przedsiębiorstwo. Problemem było to, czy sposób ich przedstawienia nie tworzył u konsumentów szerszego przekonania o tym co wynikało z rzeczywistych danych.

Sprawa w pigułce

Powódka: Stichting Fossielvrij NL – niderlandzka fundacja działająca na rzecz ograniczenia wykorzystania paliw kopalnych, uprawniona do występowania w sprawach dotyczących zbiorowych interesów konsumentów.

Pozwana: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N.V. (KLM Royal Dutch Airlines) – największy przewoźnik lotniczy w Niderlandach.

Przedmiot sporu: 19 reklam dotyczących działań środowiskowych KLM, redukcji emisji oraz paliw alternatywnych.

Kwestionowane kampanie:

• „Fly Responsibly!” – komunikaty dotyczące bardziej odpowiedzialnego latania i przyszłości zrównoważonego lotnictwa;

• „CO₂ZERO” – program umożliwiający pasażerom dopłatę do projektów kompensacyjnych, m.in. związanych z zalesianiem;

• „Real Deal Days” – kampania promująca możliwość zakupu dodatkowej opcji związanej z wykorzystaniem zrównoważonego paliwa lotniczego (SAF).

Rozstrzygnięcie: wyrok sądu w Amsterdamie z 20 marca 2024 r. Sąd uznał, że 15 reklam naruszało przepisy dotyczące nieuczciwych praktyk rynkowych, a KLM został zobowiązany do usunięcia zakwestionowanych komunikatów.

Co zarzucała KLM fundacja Fossielvrij NL?

Fossielvrij NL argumentowała, że KLM przedstawiał swoją działalność jako bardziej przyjazną środowisku, niż wynikało to z rzeczywistego zakresu podejmowanych działań. Zdaniem fundacji reklamy mogły powodować u przeciętnego konsumenta przekonanie, że wybierając KLM, dokonuje bardziej ekologicznego wyboru albo że podróż z tą linią lotniczą przyczynia się do ograniczenia wpływu lotnictwa na klimat.

Zarzuty dotyczyły przede wszystkim sposobu komunikowania dwóch obszarów. Pierwszym były ogólne deklaracje dotyczące przyszłości lotnictwa i hasła takie jak:

„Fly Responsibly!”

czy

„Join us in creating a more sustainable future”

które miały sugerować, że KLM znajduje się na drodze do stworzenia bardziej zrównoważonego modelu transportu lotniczego.

Zdaniem Fossielvrij NL problem polegał na tym, że komunikaty nie przedstawiały ograniczeń związanych z rzeczywistą dekarbonizacją lotnictwa. Konsument otrzymywał pozytywny przekaz dotyczący transformacji klimatycznej, ale bez pełnego obrazu skali zmian.

Drugim obszarem była komunikacja dotycząca kompensacji emisji oraz wykorzystania paliw alternatywnych.

Jak broniła się KLM?

KLM wskazywała, że nie twierdziła, iż lotnictwo jest obecnie neutralne klimatycznie. Spółka argumentowała, że informowała o konkretnych działaniach podejmowanych w celu ograniczenia wpływu środowiskowego, takich jak inwestycje w SAF, modernizacja floty czy programy kompensacyjne. Linia podkreślała również, że reklamy odnosiły się do kierunku zmian i podejmowanych działań, a nie do obecnego stanu lotnictwa. Spór nie dotyczył więc tego, czy KLM podejmowała działania środowiskowe.

Pytanie sprowadzało się do tego:

Czy sposób ich przedstawienia nie powodował u konsumentów wrażenia, że transformacja środowiskowa jest bardziej zaawansowana, niż wynikało to z rzeczywistości?

Dlaczego sąd zakwestionował reklamy KLM?

Sąd nie podważył samego faktu, że KLM podejmowała działania związane z ograniczaniem emisji. Problemem było to, że część komunikatów przedstawiała te działania w sposób, który mógł sugerować konsumentom większą korzyść środowiskową, niż przedsiębiorstwo było w stanie wykazać.

„Fly Responsibly” – odpowiedzialne latanie czy zbyt szeroka obietnica?

Sąd uznał, że część reklam KLM mogła sugerować, iż wybór tej konkretnej linii lotniczej oznacza bardziej zrównoważony sposób podróżowania. Tymczasem paliwa alternatywne, takie jak SAF, nadal stanowiły jedynie niewielką część wykorzystywanego paliwa lotniczego.

KLM rzeczywiście inwestowała w rozwój tych technologii, ale skala tych działań nie odpowiadała przekazowi sugerującemu istotną zmianę charakteru obecnego lotnictwa. Problemem było przedstawienie przyszłych możliwości i kierunku rozwoju jako elementu obecnej rzeczywistości.

„CO₂ZERO” – czy można wyzerować emisję lotu?

Drugim elementem sporu była kampania dotycząca kompensowania emisji.

Warto dodać, że spór wokół komunikacji KLM dotyczącej emisji rozpoczął się jeszcze przed postępowaniem sądowym. W kwietniu 2022 r. Holenderska Komisja Kodeksu Reklamy (Advertising Code Committee – RCC) uznała, że hasło „Fly CO₂ Zero” jest mylące, ponieważ może sugerować konsumentom, że lot odbywa się bez emisji dwutlenku węgla. KLM nie była w stanie wykazać, że taka absolutna deklaracja odpowiada rzeczywistości. Komisja wskazała, że sama możliwość finansowania projektów kompensacyjnych nie oznacza, że emisje związane z konkretnym lotem zostały faktycznie wyeliminowane.

Program CO₂ZERO umożliwiał pasażerom dopłatę do biletu, która miała być przeznaczana m.in. na projekty związane z zalesianiem. KLM przedstawiała to rozwiązanie jako możliwość ograniczenia środowiskowego wpływu podróży.

Sąd uznał jednak, że taki sposób komunikacji mógł wprowadzać konsumentów w błąd. Samo finansowanie projektów środowiskowych nie oznacza bowiem, że emisje powstałe podczas konkretnego lotu zostały rzeczywiście usunięte albo zneutralizowane.

Nie istniał bezpośredni związek między wpłatą pasażera a emisjami konkretnej podróży, a sama nazwa „CO₂ZERO”mogła tworzyć wrażenie, że lot staje się zeroemisyjny.

Jakie znaczenie ma ta sprawa dla komunikacji środowiskowej?

Sprawa KLM pokazuje, że przedsiębiorca może informować o działaniach środowiskowych, ale sposób ich przedstawienia musi odpowiadać rzeczywistemu zakresowi tych działań. Samo wskazanie pozytywnych inicjatyw nie daje prawa do budowania szerszej narracji o ekologiczności całej działalności. Firma może inwestować w technologie ograniczające emisje, rozwijać nowe rozwiązania i prowadzić projekty środowiskowe. Nie oznacza to jednak automatycznie, że może komunikować konsumentom, iż jej produkt lub usługa jest już obecnie „zielona”, „neutralna” albo znacząco bardziej ekologiczna.

W sporach dotyczących greenwashingu znaczenie ma nie tylko prawdziwość pojedynczych informacji, ale również ogólne wrażenie, jakie tworzy cały komunikat.

EmpCo idzie w tym samym kierunku

Wyrok w sprawie KLM zapadł na podstawie niderlandzkich przepisów wdrażających dyrektywę 2005/29/WE dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych. Nie był oparty na dyrektywie 2024/825, czyli tzw. EmpCo, która zacznie być stosowana od 27 września 2026 r.

Jednocześnie sposób rozumowania sądu jest bardzo zbliżony do kierunku, który wzmacnia EmpCo. Nowe przepisy ograniczają możliwość stosowania ogólnych deklaracji środowiskowych, które nie wskazują konkretnej cechy produktu lub działalności albo nie są odpowiednio poparte dowodami.

W praktyce oznacza to, że hasła takie jak:

• „bardziej zrównoważony”,
• „przyjazny środowisku”,
• „zielony wybór”,
• „neutralny klimatycznie”

będą wymagały znacznie większej precyzji.

Podobnie jak w sprawie KLM, przedsiębiorca będzie musiał wykazać nie tylko, że podejmuje określone działania, ale również że sposób ich przedstawienia nie prowadzi konsumenta do szerszych wniosków niż te, które można udowodnić.

EmpCo szczególną uwagę poświęca również komunikacji dotyczącej emisji i neutralności klimatycznej. Przepisy ograniczają możliwość przedstawiania produktu lub usługi jako neutralnych klimatycznie, jeżeli efekt ten opiera się wyłącznie na kompensacji emisji, a nie na rzeczywistym ograniczeniu emisji związanych z daną działalnością.

Ten problem pojawił się właśnie w sprawie KLM. Nie chodziło o to, że kompensacja emisji albo inwestycje w SAF są niedopuszczalne. Spór dotyczył tego, czy sposób ich przedstawienia nie sugerował konsumentom osiągnięcia efektu, którego w rzeczywistości nie można było potwierdzić.

Czego uczy sprawa KLM?

Sprawa KLM pokazuje, że spory dotyczące greenwashingu nie zaczęły się wraz z dyrektywą EmpCo.

Jeszcze przed wejściem w życie nowych regulacji przedsiębiorcy w Unii Europejskiej byli oceniani przez sądy i organy ochrony konsumentów pod kątem tego, czy ich komunikacja środowiskowa odpowiada rzeczywistemu zakresowi podejmowanych działań.

Problemy analizowane w sprawie KLM – ogólne deklaracje środowiskowe, sugerowanie większej korzyści klimatycznej niż możliwa do wykazania oraz komunikowanie neutralności klimatycznej w oparciu wyłącznie o kompensację emisji – zostały następnie wyraźnie uwzględnione w EmpCo.

Nowe przepisy nie tworzą więc całkowicie nowego kierunku. W dużej mierze porządkują i wzmacniają podejście, które wcześniej było już widoczne w praktyce organów i sądów.

Dla przedsiębiorców oznacza to, że dotychczasowe sprawy dotyczące greenwashingu stają się ważnym źródłem wskazówek. Pokazują, gdzie przebiega granica między informowaniem o działaniach środowiskowych a budowaniem nieuzasadnionej obietnicy ekologicznej.

Sprawa KLM dobrze tę granicę pokazuje: przedsiębiorca może mówić o transformacji i podejmowanych działaniach, ale nie może przedstawiać ich w sposób, który powoduje u konsumenta przekonanie, że osiągnięto efekt większy niż ten, który można rzeczywiście wykazać.

The post Obietnica odpowiedzialnego lotu. Jak KLM przegrał spór o greenwashing. first appeared on Kancelaria LBKP.

W praktyce oznacza to nowe obowiązki zarówno dla organizacji korzystających z narzędzi AI, jak i dostawców systemów wykorzystujących sztuczną inteligencję.

W przygotowanym przez nas materiale wyjaśniamy m.in.:

• kiedy użytkownik powinien zostać poinformowany, że komunikuje się z chatbotem, voicebotem lub innym systemem AI,
• w jakich przypadkach należy oznaczać treści wygenerowane lub istotnie zmodyfikowane przez AI,
• jakie zasady dotyczą treści typu deepfake,
• jakie obowiązki w zakresie technicznego oznaczania treści spoczywają na dostawcach systemów AI.

Za naruszenie obowiązków dotyczących przejrzystości mogą grozić kary administracyjne sięgające 15 mln euro lub 3% całkowitego światowego rocznego obrotu przedsiębiorstwa z poprzedniego roku — w zależności od tego, która kwota jest wyższa.

Pobierz materiał „AI Act w praktyce – nowe obowiązki w zakresie przejrzystości AI” i sprawdź, co nowe przepisy oznaczają dla organizacji korzystających ze sztucznej inteligencji.

Pobierz

The post AI Act w praktyce: nowe obowiązki w zakresie przejrzystości AI first appeared on Kancelaria LBKP.

W dniu 30 kwietnia 2026 r. Sejm uchwalił pierwszą z trzech nowelizacji Ordynacji podatkowej, obejmującą istotne ujednolicenia dla publikacji interpretacji podatkowych wydawanych przez samorządowe organy podatkowe. 

Następnie, w dniu 15 maja 2026 r., Sejm uchwalił dwie kolejne nowelizacje Ordynacji podatkowej. Ich zasadnicza część miała wejść w życie 1 października 2026 r. Zakres planowanych zmian był szeroki i obejmował zarówno rozwiązania deregulacyjne, korzystne dla podatników, jak i regulacje budzące większe wątpliwości – przede wszystkim w obszarze przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz odpowiedzialności karnoskarbowej. 

Ostatecznie los części nowelizacji potoczył się inaczej.  

Nowelizacje przewidujące:  

1/ rozszerzenia obowiązku publikowania w systemie EUREKA interpretacji samorządowych, 

2/ uproszczenia dla przedsiębiorców, w tym zmiany dotyczące raportowania krajowych schematów podatkowych

zostały podpisane przez Prezydenta RP. 

Z kolei ustawa obejmująca zmiany w zakresie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz odpowiedzialności karnoskarbowej została zawetowana. 

Co to oznacza dla przedsiębiorców i na jakie zmiany warto przygotować się w najbliższych miesiącach? 

Czego dotyczyły zawetowane zmiany? 

Jedna z kluczowych propozycji przewidywała uchylenie kontrowersyjnego art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten dotyczy zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnoskarbowego. 

W praktyce mechanizm ten od lat budził wątpliwości podatników i pełnomocników. Wszczęcie postępowania karnoskarbowego mogło bowiem prowadzić do zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a tym samym wydłużać okres, w którym podatnik pozostawał w niepewności co do ostatecznego rozliczenia swoich zobowiązań podatkowych. 

Zawetowana ustawa obejmowała również zmianę w Kodeksie karnym skarbowym, dotyczącą art. 44 § 2 (a dokładnie jego uchylenia). Obecnie przepis ten pełni istotną funkcję ochronną, ponieważ wiąże możliwość prowadzenia postępowania karnoskarbowego z przedawnieniem samej należności podatkowej. Innymi słowy, w określonych przypadkach przedawnienie zobowiązania podatkowego ogranicza również możliwość dalszego ścigania za czyn karnoskarbowy związany z tym zobowiązaniem. 

Planowane uchylenie tego przepisu wywołało krytyczne głosy części środowisk gospodarczych. Wskazywano, że zmiana mogłaby prowadzić do wydłużenia okresu odpowiedzialności karnoskarbowej, nawet wtedy, gdy samo zobowiązanie podatkowe byłoby już przedawnione. Ministerstwo Finansów argumentowało natomiast, że proponowane rozwiązanie jest spójne systemowo i uzasadnione z punktu widzenia konstrukcji odpowiedzialności karnoskarbowej. 

Dlaczego Prezydent zdecydował się na weto? 

Prezydent RP zdecydował się zawetować ustawę obejmującą zmiany w Ordynacji podatkowej oraz Kodeksie karnym skarbowym. W uzasadnieniu decyzji podkreślono potrzebę ochrony bezpieczeństwa prawnego obywateli oraz przewidywalności działań państwa wobec podatników. 

Z perspektywy przedsiębiorców oznacza to, że planowane zmiany w tym zakresie na ten moment nie wejdą w życie. Jednocześnie należy pamiętać, że procedura legislacyjna może być jeszcze kontynuowana. Sejm ma możliwość odrzucenia weta Prezydenta, jeżeli uzyska większość 3/5 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. 

Co oznacza weto w praktyce? 

Weto – w kontekście jednej z planowanych nowelizacji – ma dla podatników dwojakie znaczenie. 

Po pierwsze, w mocy pozostaje kontrowersyjny art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wykorzystywany przez organy podatkowe do instrumentalnego wydłużania terminu przedawnienia.  

Po drugie, zachowana zostaje obecna treść art. 44 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. Dla przedsiębiorców oznacza to utrzymanie korzystnego rozwiązania, które w określonych sytuacjach ogranicza możliwość prowadzenia postępowań karnoskarbowych po przedawnieniu zobowiązania podatkowego. 

W praktyce podatnicy uniknęli więc jednej z bardziej kontrowersyjnych zmian, ale jednocześnie nie dojdzie obecnie do uchylenia przepisu, który od lat budzi zastrzeżenia ze względu na możliwość wydłużania postępowań podatkowych. 

Zmiany podpisane przez Prezydenta RP 

Niezależnie od zawetowanej ustawy, Prezydent RP podpisał dwie kolejne nowelizacje Ordynacji podatkowej.  

Jest to pakiet zmian o charakterze deregulacyjnym oraz standaryzującym, który ma uprościć część obowiązków podatników, usprawnić codzienne relacje z administracją skarbową oraz ujednolicić bazy wiedzy podatkowej.  

Koniec raportowania krajowych MDR 

Jedną z najważniejszych zmian jest likwidacja obowiązku raportowania krajowych schematów podatkowych, czyli tzw. krajowych MDR. 

Dotychczas obowiązki MDR były dla wielu przedsiębiorców, doradców i księgowych znacznym obciążeniem organizacyjnym. Wymagały analizy wielu zdarzeń gospodarczych pod kątem potencjalnego obowiązku raportowania, nawet w sytuacjach dotyczących wyłącznie transakcji krajowych. 

Nowelizacja ma ograniczyć ten obowiązek. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że uproszczenie dotyczy schematów podatkowych o charakterze krajowym. Obowiązek raportowania schematów transgranicznych pozostaje w mocy. 

Dodatkowe ułatwienia w relacjach z urzędem 

Nowelizacja przewiduje również szereg mniejszych zmian, które mają uprościć bieżące rozliczenia podatkowe. 

Jedną z nich jest podwyższenie limitu kwoty podatku, którą można zapłacić za innego podatnika – z 1 000 zł do 5 000 zł. Zmiana ta może mieć praktyczne znaczenie m.in. w grupach kapitałowych, firmach rodzinnych oraz w sytuacjach, w których rozliczenia podatkowe są obsługiwane organizacyjnie przez inny podmiot. 

Nowe przepisy mają również dotyczyć zasad rozliczania odsetek oraz procedur związanych ze zwrotem opłaty skarbowej i nadpłat podatku. Celem tych zmian jest ograniczenie drobnych formalności i przyspieszenie obsługi prostszych spraw podatkowych. 

EUREKA jako jedna baza dla wszystkich interpretacji 

Dodatkowo nowelizacja przewiduje uporządkowanie zasad publikacji interpretacji dotyczących podatków i opłat lokalnych. Interpretacje wydawane przez wójtów, burmistrzów i prezydentów miast mają być udostępniane w jednej bazie prowadzonej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (tzw. Systemie EUREKA). Rozwiązanie to powinno ułatwić podatnikom ich wyszukiwanie oraz porównywanie stanowisk poszczególnych organów. Dotychczas publikacja takich interpretacji była rozproszona na stronach urzędów obsługujących organ samorządowy wydający interpretację. 

Jak przygotować się na nadchodzące zmiany? 

Przedsiębiorcy powinni przede wszystkim zweryfikować, jak podpisana nowelizacja wpłynie na ich obowiązki w zakresie MDR oraz bieżących rozliczeń z urzędem skarbowym. Warto również monitorować dalsze losy zawetowanej ustawy, ponieważ ewentualne odrzucenie weta przez Sejm mogłoby ponownie otworzyć drogę do zmian w zakresie przedawnienia i odpowiedzialności karnoskarbowej. 

W LBKP na bieżąco analizujemy zmiany podatkowe i ich wpływ na przedsiębiorców. Skontaktuj się z nami, jeśli chcesz uporządkować procedury podatkowe, zweryfikować obowiązki MDR albo przygotować firmę na nowe przepisy. 

The post Ordynacja podatkowa 2026 r. – przegląd zmian po decyzjach Prezydenta RP  first appeared on Kancelaria LBKP.

Co miało się zmienić? 

Zgodnie z projektem, z preferencyjnej 5% stawki podatku będą mogli korzystać wyłącznie przedsiębiorcy zatrudniający co najmniej trzy osoby lub ponoszący koszty wynagrodzeń na odpowiednim poziomie. Zatem rozwiązanie to szczególnie mocno dotknęłoby osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, które są istotnymi beneficjentami ulgi IP Box. 

Projekt przewidywał również objęcie dochodów rozliczanych w ramach IP Box daniną solidarnościową. W praktyce oznaczałoby to dodatkowe obciążenie dla podatników osiągających najwyższe dochody, którzy zapłaciliby dodatkowy 4% podatek. 

Dlaczego zmiany nie weszły w życie? 

Prace nad Projektem zostały przedłużone, w związku z tym nie został on uchwalony i opublikowany w terminie pozwalającym na wejście w życie od 1 stycznia 2026 r. W rezultacie przedsiębiorcy nadal mogą korzystać z ulgi IP Box na dotychczasowych zasadach. Nie oznacza to całkowitej rezygnacji z planowanych zmian, a jedynie ich odroczenie. Prace legislacyjne nad Projektem są kontynuowane – obecnie Projekt znajduje się na etapie opiniowania.  

Co warto zrobić już teraz? 

Nawet jeśli planowane zmiany nie wejdą w życie w najbliższym czasie, kierunek działań ustawodawcy jest jasny – zmierza on do doprecyzowania zasad korzystania z preferencji IP Box oraz skoncentrowania wsparcia podatkowego na działalności prowadzącej do powstania innowacyjnych rozwiązań. Jeżeli korzystasz z ulgi IP Box lub planujesz jej zastosowanie w przyszłości, warto odpowiednio wcześnie przygotować się na możliwe zmiany: 

• zweryfikować, czy prowadzona działalność rzeczywiście spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, 

• uporządkować dokumentację projektów oraz ewidencję kosztów i przychodów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, 

• przeanalizować wpływ ewentualnych nowych wymogów dotyczących zatrudnienia na model prowadzonej działalności, 

• monitorować dalsze prace legislacyjne nad Projektem. 

Masz pytania? 

Jeżeli korzystasz z IP Box lub zastanawiasz się, jak planowane zmiany mogą wpłynąć na Twoją działalność, warto przeprowadzić analizę spełnienia warunków ulgi oraz przygotować odpowiednią dokumentację jeszcze przed wejściem w życie nowych regulacji. 

The post IP Box pod lupą ustawodawcy. Jak mogą zmienić się zasady korzystania z ulgi?  first appeared on Kancelaria LBKP.

Sprawdź, jak uporządkować wybór modelu opodatkowania w oparciu o cele biznesowe spółki i dostępne preferencje podatkowe.

W praktyce wybór między estońskim CIT a klasycznym CIT powinien wynikać z analizy modelu biznesowego, planów rozwojowych oraz możliwości korzystania z dostępnych preferencji podatkowych, a nie wyłącznie z porównania podstawowych zasad opodatkowania.

Estoński CIT może być rozwiązaniem wartym rozważenia w przypadku podmiotów nastawionych na reinwestowanie zysków i uproszczenie bieżących rozliczeń. Klasyczny CIT, mimo większej złożoności, może w określonych przypadkach pozwalać na dostęp do szerszego katalogu preferencji podatkowych, w tym m.in. w obszarze B+R, IP Box, PSI czy wybranych ulg inwestycyjnych. Każdorazowo wymaga to jednak oceny konkretnego modelu działalności oraz warunków wynikających z przepisów.

Dlatego podczas webinaru omówimy m.in.:

od czego rozpocząć analizę: estoński CIT czy klasyczny CIT,
jakie czynniki biznesowe najczęściej wpływają na wybór określonego modelu,
kiedy spółka może rozważać zastosowanie wybranych preferencji podatkowych,
które rozwiązania są ze sobą kompatybilne, a które wymagają szczególnej ostrożności lub wykluczają się w praktyce,
jak uporządkować proces decyzyjny z perspektywy podatkowej i biznesowej oraz zaplanować wdrożenie.

To spotkanie dla osób, które chcą spojrzeć na model opodatkowania nie tylko przez pryzmat bieżącego obciążenia, ale również w kontekście planów rozwojowych, inwestycyjnych i właścicielskich spółki.

6 maja 2026 r.
10:00
Microsoft Teams (spotkanie zamknięte, obowiązuje rejestracja)

Webinar poprowadzi Katarzyna Kot – Manager, radczyni prawna, Head of Tax.

Doradza przedsiębiorcom w zakresie prawa podatkowego, pomaga przy wyborze najbezpieczniejszej formy prowadzenia biznesu lub zmianie struktury, w sposób pozwalający na wykorzystanie pełnego potencjału przedsiębiorców.

The post Webinar: „Ulgi i efektywność podatkowa w branży technologicznej (i nie tylko). Estoński CIT czy klasyczny CIT?” first appeared on Kancelaria LBKP.

Kilka rzeczy, które warto zapamiętać z tego artykułu

Ochrona przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umowy działa od momentu zajścia w ciążę – nie od wizyty u lekarza, nie od poinformowania pracodawcy, nie od zaświadczenia. Brak dokumentacji nie wyłącza ochrony. To jeden z najczęstszych błędów po stronie pracodawców.

Pracownica sama złożyła wypowiedzenie, a potem dowiedziała się, że była w tym momencie w ciąży? 

Może je skutecznie wycofać. Co więcej – może powołać się na błąd i uchylić się od skutków swojego oświadczenia bez zgody pracodawcy. Dotyczy to także rozwiązania umowy za porozumieniem stron.

Dyscyplinarka w ciąży? 

Formalnie możliwa, ale sądy stawiają pracodawcom znacznie wyższą poprzeczkę. Argumenty muszą być naprawdę mocne.

Likwidacja stanowiska ≠ likwidacja firmy. 

Jeśli firma działa dalej, samo zlikwidowanie stanowiska nie wyłącza ochrony. To rozróżnienie ma ogromne znaczenie praktyczne – ochrona przed wypowiedzeniem nadal obowiązuje.

Umowa terminowa kończy się w trakcie ciąży? 

Jeśli po trzecim miesiącu – przedłuża się automatycznie do dnia porodu. Brak przedłużenia to kolejny częsty błąd pracodawców.

Dla pracodawców kluczowy wniosek: 

ochrona kobiet w ciąży jest w polskim prawie pracy bardzo szeroka, choć nie absolutna. Błędy w tym obszarze mogą być kosztowne – pracownica może żądać przywrócenia do pracy albo odszkodowania, a na czas procesu sąd może zabezpieczyć jej roszczenia poprzez dopuszczenie do pracy.

Jeśli stoicie przed trudną decyzją kadrową, a w grę wchodzi ciąża pracownicy – skonsultujcie to z prawnikiem, zanim podejmiecie jakiekolwiek działania.

Link do całego artykułu w GP.

The post Złożyłeś wypowiedzenie, nie wiedząc o ciąży pracownicy? Może odzyskać pracę. first appeared on Kancelaria LBKP.

Na portalu biznesowym „Puls Biznesu” możesz już przeczytać artykuł omawiający konsekwencje zaniedbań w wypłacaniu wynagrodzeń. Nieuregulowanie przelewu z pensją w terminie skutkuje nie tylko naliczeniem odsetek ustawowych. Może też dawać możliwość rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez zachowania okresu wypowiedzenia.

Nasz ekspert prawa pracy, radca prawny Paweł Kempa-Dymiński, podkreśla w udzielonym komentarzu, że działania pracownika muszą być proporcjonalne do naruszenia popełnionego przez pracodawcę. Przy krótkich opóźnieniach lub niewielkich zaległościach, rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym z reguły nie jest uzasadnione. Natomiast przy długotrwałym braku wypłaty wynagrodzenia pracownik ma prawo do rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia oraz do otrzymania odszkodowania.

 Szczegółowe informacje na temat skutków nieterminowej wypłaty wynagrodzenia znajdziesz w artykule Justyna K.

Link: https://www.pb.pl/skutki-nieterminowej-wyplaty-wynagrodzenia-1219796

The post Skutki nieterminowej wypłaty wynagrodzenia first appeared on Kancelaria LBKP.

LBKP w gronie 10 największych kancelarii prawnych we Wrocławiu według XXII Rankingu Kancelarii Prawniczych Rzeczpospolitej. To kolejny rok naszego wzrostu 

 Jak nasza kancelaria zmieniła się od ostatniego rankingu?

3 wyspecjalizowane spółki w naszej grupie: kancelaria, biuro rachunkowe, sąd arbitrażowy

24 adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, księgowych i ekspertów, w ramach naszego Zespołu

5 języków, w których doradzamy: polski, angielski, niemiecki, włoski, rosyjski

8 wiodących specjalizacji: NewTech (privacy, data protection, CyberSec, SoftwareDev, GameDev, e-commerce, IP, IT, IoT, AI, IaaS, SaaS, PaaS), M&A, kontrakty, podatki, doradztwo korporacyjne, compliance (w tym też ESG), prawo pracy, nieruchomości.

Ponad 290 zadowolonych klientów

Cieszymy się na dalszy rozwój i możliwość oferowania jeszcze lepszych usług naszym klientom! Dziękujemy za Wasze zaufanie!

Wielkie podziękowania także dla naszego Zespołu!

#Kancelaria #Rozwój #Prawo #Zespół #Ecommerce #Fintech #RODO #IT #IP #CloudComputing #GameDev #MandA #Corporate #Nieruchomości #PrawoPracy #Procesy #Podatki

The post LBKP wśród największych kancelarii prawnych według Rzeczypospolita first appeared on Kancelaria LBKP.

Ostatnie lata to czas dynamicznego rozwoju nie tylko dla Leśniewski Borkiewicz Kostka & Partners, ale przede wszystkim dla naszych doradców.

Dziękujemy #LBKPteam za to, że wspólnie udało nam się stworzyć Zespół oparty o tak wysokie kompetencje i doświadczenie.

Oto nasi niezastąpieni:

Senior Manager:

r. pr. Paweł Kempa-Dymiński

Manager:

r. pr. Ewa Knapińska, r. pr. Jacek Cieśliński, r. pr. Paulina Jeziorska, r. pr. Anna Żmidzińska, r. pr.Marta Żukowska

Senior Associate:

r. pr. Marta Czeladzka, r. pr. Dr Wojciech Lamik, r. pr. Natalia Wojciechowska-Chałupińska, Adw. Marta Maliszewska

Associate:

Marek Czwojdziński, Albert Krynicki

Junior Associate:

Agata Jałowiecka, Anna Adamiak

Intern:

Maciej Małek, Gracjan Ciupa

The post Poznaj naszą drużynę ekspertów first appeared on Kancelaria LBKP.