W praktyce oznacza to nowe obowiązki zarówno dla organizacji korzystających z narzędzi AI, jak i dostawców systemów wykorzystujących sztuczną inteligencję.

W przygotowanym przez nas materiale wyjaśniamy m.in.:

• kiedy użytkownik powinien zostać poinformowany, że komunikuje się z chatbotem, voicebotem lub innym systemem AI,
• w jakich przypadkach należy oznaczać treści wygenerowane lub istotnie zmodyfikowane przez AI,
• jakie zasady dotyczą treści typu deepfake,
• jakie obowiązki w zakresie technicznego oznaczania treści spoczywają na dostawcach systemów AI.

Za naruszenie obowiązków dotyczących przejrzystości mogą grozić kary administracyjne sięgające 15 mln euro lub 3% całkowitego światowego rocznego obrotu przedsiębiorstwa z poprzedniego roku — w zależności od tego, która kwota jest wyższa.

Pobierz materiał „AI Act w praktyce – nowe obowiązki w zakresie przejrzystości AI” i sprawdź, co nowe przepisy oznaczają dla organizacji korzystających ze sztucznej inteligencji.

Pobierz

The post AI Act w praktyce: nowe obowiązki w zakresie przejrzystości AI first appeared on Kancelaria LBKP.

Od 2 sierpnia 2026 r. obowiązują przepisy AI Act dotyczące obowiązków w zakresie przejrzystości korzystania ze sztucznej inteligencji. W praktyce oznacza to m.in. obowiązek informowania użytkowników, że mają kontakt z systemem AI, oraz oznaczania niektórych treści wygenerowanych lub zmienionych przy pomocy sztucznej inteligencji. 

Przepisy te nakładają obowiązki zarówno na dostawców określonych systemów AI, jak i na podmioty, które z nich korzystają. W praktyce mają one szczególne znaczenie m.in. dla przedsiębiorców wykorzystujących chatboty oraz firm korzystających z generatywnej AI w marketingu, reklamie, mediach, e-commerce czy przy tworzeniu tekstów, grafik, nagrań i materiałów wideo. 

Nie oznacza to, że od 2 sierpnia każda grafika wygenerowana w Midjourney, tekst przygotowany z pomocą ChatGPT czy zdjęcie poprawione przy użyciu AI musi mieć specjalną etykietę. Zakres obowiązków zależy od tego, w jaki sposób wykorzystano AI i jaki jest efekt końcowy.   

Użytkownik powinien wiedzieć, że rozmawia z AI 

Jednym z obowiązków przewidzianych w AI Act jest zapewnienie, aby osoby korzystające z systemów AI przeznaczonych do bezpośredniej interakcji z użytkownikiem wiedziały, że komunikują się ze sztuczną inteligencją. Obowiązek ten spoczywa na dostawcach takich systemów i dotyczy m.in. chatbotów obsługi klienta, voicebotów, wirtualnych asystentów czy agentów AI. 

Informacja powinna pojawić się najpóźniej przy pierwszej interakcji z użytkownikiem. Jeżeli więc klient otwiera chat na stronie sklepu internetowego i rozpoczyna rozmowę z botem, powinien od początku wiedzieć, że po drugiej stronie nie ma człowieka.  

Oznacza to przede wszystkim konieczność sprawdzenia, czy wdrożony system rzeczywiście przekazuje użytkownikowi odpowiednią informację i czy robi to we właściwym momencie. Schowanie wzmianki o AI wyłącznie w regulaminie czy polityce prywatności może nie realizować celu tych przepisów. 

Oznaczanie treści generowanych przez AI 

Sam fakt wykorzystania sztucznej inteligencji nie powoduje jeszcze automatycznie obowiązku oznaczenia materiału. Inaczej należy podejść do tekstu przygotowanego z pomocą ChatGPT, inaczej do realistycznego wizerunku człowieka wygenerowanego na potrzeby kampanii reklamowej, a jeszcze inaczej do zdjęcia, na którym AI jedynie poprawiła ostrość albo usunęła szum. 

W przypadku obrazów, nagrań audio i materiałów wideo szczególne znaczenie ma to, czy powstała treść może zostać zakwalifikowana jako deepfake. Zgodnie z AI Act chodzi o wygenerowane lub zmanipulowane przez AI treści w postaci obrazu, dźwięku lub wideo, które przypominają istniejące osoby, przedmioty, miejsca, podmioty lub zdarzenia i mogą fałszywie wydawać się autentyczne lub prawdziwe. Obowiązek ujawnienia dotyczy właśnie takich treści.  

Deepfake nie musi więc oznaczać wyłącznie filmu z podmienioną twarzą polityka czy celebryty. W praktyce problem może pojawić się również przy znacznie bardziej codziennych zastosowaniach generatywnej AI: realistycznym wizerunku człowieka wygenerowanym przez AI, syntetycznym głosie lektora, wygenerowanej realistycznej scenerii czy zdjęciu produktu umieszczonym przez AI w nowym otoczeniu. 

Nie każda ingerencja AI w materiał będzie natomiast prowadziła do takiego rezultatu. Narzędzia wykorzystujące sztuczną inteligencję są dziś częścią zwykłych programów do edycji zdjęć, grafiki czy dźwięku. Poprawa jakości, redukcja szumów czy inne techniczne działania nie powinny być automatycznie traktowane tak samo jak stworzenie nowej, realistycznej sytuacji, która w rzeczywistości nie miała miejsca.  

Jak powinno wyglądać oznaczenie? 

Informacja o wykorzystaniu AI powinna być jasna i możliwa do zauważenia przez odbiorcę najpóźniej przy pierwszym kontakcie z daną treścią. Nie chodzi więc o ukrywanie informacji w metadanych, regulaminie czy na końcu długiego opisu, którego odbiorca może nigdy nie przeczytać.  

W przypadku grafiki oznaczenie może zostać umieszczone bezpośrednio na obrazie lub przedstawione w równoważny sposób w interfejsie. Przy materiale wideo powinno być widoczne dla osoby oglądającej materiał, a sposób oznaczenia treści audio powinien pozwalać odbiorcy dowiedzieć się, że słyszany materiał został wygenerowany lub zmodyfikowany przez AI.  

Komisja Europejska przygotowała zestaw unijnych ikon ułatwiających oznaczanie treści. Rozróżniają one m.in. materiały w całości wygenerowane przez AI oraz treści, które istniały wcześniej, ale zostały następnie częściowo zmodyfikowane z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Przykładowo, realistyczny obraz wygenerowany od podstaw będzie mieścił się w kategorii treści w pełni wygenerowanej, natomiast prawdziwe zdjęcie pustego mieszkania, które AI następnie „umebluje”, jest przez Komisję podawane jako przykład treści częściowo zmodyfikowanej.  

Ikony do oznaczania treści AI przygotowane przez Komisję Europejską: 

Korzystanie z unijnych ikon jest dobrowolne. Można zastosować również własne, zrozumiałe określenie, np. „obraz wygenerowany przez AI” czy „głos wygenerowany przy użyciu AI”. Wybór własnego oznaczenia nie zwalnia z konieczności zadbania o to, aby informacja była czytelna i spełniała wymagania AI Act.  

Teksty przygotowane z wykorzystaniem AI 

Inaczej wyglądają zasady dotyczące tekstów. AI Act nie wprowadza ogólnego obowiązku oznaczania każdego maila, opisu produktu, posta na LinkedIn czy artykułu tylko dlatego, że przy jego przygotowaniu wykorzystano generatywną AI. 

Obowiązek dotyczy tekstów wygenerowanych lub zmanipulowanych przez AI i publikowanych w celu informowania społeczeństwa o sprawach leżących w interesie publicznym. W praktyce mogą to być np. materiały dotyczące polityki, bezpieczeństwa, zdrowia publicznego, środowiska czy innych spraw istotnych z punktu widzenia debaty publicznej. Zwykłe teksty sprzedażowe czy marketingowe co do zasady nie będą automatycznie trafiały do tej kategorii.  

AI Act przewiduje przy tym ważny wyjątek. Oznaczenie nie jest wymagane, jeżeli wygenerowany przez AI tekst został poddany weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej, a odpowiedzialność redakcyjną za publikację ponosi osoba fizyczna lub prawna.  

Nie powinno się jednak sprowadzać takiej kontroli wyłącznie do poprawienia literówek i przecinków. Jeżeli AI przygotowuje materiał dotyczący spraw interesu publicznego, ludzka weryfikacja powinna mieć rzeczywisty charakter, czyli obejmować ocenę treści, sprawdzenie informacji i ostateczną decyzję o publikacji. 

Odpowiedzialność za oznaczenie 

AI Act rozróżnia obowiązki dostawców systemów AI i podmiotów, które z tych systemów korzystają. Dostawcy odpowiadają m.in. za określone techniczne mechanizmy umożliwiające wykrywanie treści wygenerowanych lub zmodyfikowanych przez AI, natomiast po stronie podmiotów stosujących pojawiają się m.in. obowiązki ujawniania deepfake’ów i określonych tekstów dotyczących spraw interesu publicznego.  

W praktyce szczególnej uwagi wymaga współpraca z agencjami reklamowymi, studiami produkcyjnymi czy freelancerami. Jeżeli materiały przygotowuje zewnętrzny podmiot, dobrze z góry ustalić, czy i w jakim zakresie może korzystać z AI oraz jak będą identyfikowane treści wymagające oznaczenia. 

Techniczne oznaczanie treści przez dostawców AI 

Jeżeli chodzi natomiast o obowiązki dostawców systemów AI, dotyczą one przede wszystkim technicznego oznaczania treści generowanych przez te systemy. Po stronie dostawców obowiązek ma więc przede wszystkim charakter techniczny i nie musi być widoczny dla odbiorcy. Art. 50 ust. 2 AI Act wymaga, aby systemy generujące syntetyczny tekst, obraz, audio lub wideo oznaczały wyniki w formacie nadającym się do odczytu maszynowego, umożliwiającym wykrycie, że zostały wygenerowane lub zmanipulowane przez AI. Przepisy nie narzucają jednej technologii: mogą to być np. cyfrowe znaki wodne, metadane pochodzenia, rozwiązania kryptograficzne lub fingerprinting. 

W przypadku systemów wprowadzonych na rynek przed 2 sierpnia 2026 r. AI Act przewiduje jednak okres przejściowy, ich dostawcy mają czas na dostosowanie się do tego obowiązku do 2 grudnia 2026 r. Dla systemów wprowadzanych na rynek od 2 sierpnia 2026 r. obowiązek ten znajduje natomiast zastosowanie już od momentu ich wprowadzenia. 

Dostawcy systemów AI zaczynają już wdrażać takie rozwiązania w praktyce. Przykładem jest Anthropic, który zapowiedział stosowanie w Claude dwóch rodzajów oznaczeń: niewidocznych dla użytkownika znaków wodnych osadzanych w generowanym tekście oraz cyfrowo podpisanych metadanych pochodzenia dla obsługiwanych plików graficznych. W przypadku tekstu nie chodzi przy tym o dodawanie niewidocznych znaków czy ukrytych informacji do gotowej odpowiedzi. Mechanizm działa już na etapie jej generowania. Sposób, w jaki model wybiera kolejne słowa, tworzy określony wzorzec, którego użytkownik nie jest w stanie zauważyć podczas zwykłego czytania, ale który można później wykryć za pomocą odpowiedniego narzędzia, nad którym Anthropic zapowiedział, że już pracuje. Narzędzie ma pozwalać na sprawdzenie, czy w analizowanym tekście występuje charakterystyczny dla Claude’a wzorzec, a tym samym na ocenę czy treść została przetworzona przez model. Sam wynik takiej analizy nie będzie jednak stanowił jednoznacznego dowodu pochodzenia tekstu.  

Treści opublikowane przed 2 sierpnia 2026 r. 

Firmy nie muszą wracać do wszystkich materiałów wygenerowanych i udostępnionych przed 2 sierpnia 2026 r. wyłącznie po to, aby oznaczyć je zgodnie z nowymi zasadami. Komisja potwierdziła, że obowiązek nie działa w tym zakresie wstecz, choć zachęca do dobrowolnego oznaczania wcześniejszych treści, jeśli jest to możliwe.  

Warto jednak ostrożnie podchodzić do materiałów przygotowanych wcześniej, ale nadal wykorzystywanych po wejściu nowych regulacji w życie, zwłaszcza w aktywnie prowadzonych kampaniach. W takich przypadkach sposób stosowania przepisów może wymagać oceny konkretnego scenariusza. 

Sankcje 

Za naruszenie obowiązków dotyczących przejrzystości mogą grozić administracyjne kary pieniężne sięgające 15 mln euro albo 3% całkowitego światowego rocznego obrotu przedsiębiorstwa z poprzedniego roku finansowego.  

Kara z AI Act nie jest jednak jedynym ryzykiem związanym z nieprawidłowym wykorzystaniem treści generowanych przez AI. Nieoznaczony materiał może również powodować problemy wizerunkowe czy prowadzić do zarzutów związanych z wprowadzającą w błąd komunikacją. 

Do tego mogą dochodzić zupełnie inne obszary prawa. Wykorzystanie wizerunku konkretnej osoby może wymagać analizy z perspektywy dóbr osobistych, przetwarzanie danych osobowych z perspektywy RODO, a wykorzystanie cudzych materiałów przy tworzeniu treści może rodzić pytania dotyczące praw autorskich. Samo dodanie oznaczenia „AI Generated” nie oznacza więc automatycznie, że sposób wykorzystania materiału jest zgodny z prawem. 

Przejrzystość korzystania z AI 

AI Act nie zakazuje korzystania z generatywnej sztucznej inteligencji w marketingu, obsłudze klienta czy tworzeniu contentu. Nowe przepisy mają przede wszystkim zapewnić, aby w określonych sytuacjach odbiorca wiedział, że ma kontakt ze sztuczną inteligencją albo że prezentowany mu materiał został przy jej pomocy wygenerowany lub zmodyfikowany.  

Dla przedsiębiorstw oznacza to przede wszystkim potrzebę uporządkowania sposobu korzystania z AI: ustalenia, gdzie powstają treści syntetyczne, kto odpowiada za ich ocenę oraz jak w praktyce wykonywane będą obowiązki informacyjne.  

Autor artykułu:

Wojciech Kulig

Junior associate

Wspiera klientów w sprawach związanych z prawem nowych technologii, w szczególności w obszarze ochrony danych osobowych, własności intelektualnej oraz zagadnień dotyczących sztucznej inteligencji.

The post AI Act od 2 sierpnia 2026 r. Jak oznaczać treści tworzone z AI?  first appeared on Kancelaria LBKP.

Prawo autorskie takich skrótów nie lubi. I właśnie dlatego warto przy tej premierze zatrzymać się dłużej niż na chwilę. 

Domena publiczna nie działa tak jak myśli większość ludzi 

Żeby zrozumieć dlaczego to pytanie jest trudniejsze niż wygląda, trzeba zacząć od podstaw. W Polsce i w całej Unii Europejskiej autorskie prawa majątkowe wygasają co do zasady po 70 latach od śmierci twórcy. Globalny standard wyznacza Konwencja berneńska, która przewiduje życie autora plus 50 lat, przy czym system pozostaje terytorialny i długość ochrony ocenia się według prawa państwa, w którym dochodzi się ochrony. To oznacza że ten sam utwór może być jednocześnie chroniony w jednym kraju i wolny w innym, co w praktyce komplikuje sytuację każdego twórcy który myśli o rynku globalnym. 

To pierwszy poziom analizy. Drugi to historia amerykańskiego copyrightu, która jest znacznie bardziej skomplikowana niż popularny mit o Myszce Miki w domenie publicznej sugeruje. Od 1 stycznia 2024 roku do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych wszedł film Steamboat Willie z 1928 roku i wraz z nim konkretne, wczesne przedstawienia postaci Mickey Mouse zawarte w tym właśnie utworze. I tu zaczyna się nieporozumienie które powraca przy każdej podobnej premierze, bo wielu twórców i komentatorów wyciąga z tego faktu wniosek daleko szerszy niż prawo na to pozwala. 

Do domeny publicznej trafia konkretny utwór albo jego określona warstwa. Nie trafia postać jako taka, nie trafia brand, nie trafia wszystko co Disney zbudował przez kolejne dekady rozwijając tę postać. Wczesne przedstawienia z 1928 roku nie są już chronione prawem autorskim w USA, ale późniejsze wersje postaci, jej rozwinięty design, animacje i konkretne przedstawienia z kolejnych lat pozostają objęte pełną ochroną. Do tego dochodzi warstwa która w praktyce okazuje się często ważniejsza od prawa autorskiego. Nawet tam gdzie wygasa copyright, nie znika ochrona wynikająca z prawa znaków towarowych. A to właśnie znaki towarowe chronią dziś najbardziej rozpoznawalne elementy brandu Disneya. To trzy oddzielne poziomy ochrony które działają niezależnie od siebie i które każdy twórca czerpiący inspirację z klasycznej animacji powinien rozróżniać zanim zacznie projektować swojego bohatera. 

Fumi Games nie weszło w cudze IP. Stworzyło własne 

Tu zaczyna się najciekawsza część tej historii z perspektywy prawnej i jednocześnie ta, która tłumaczy dlaczego premiera MOUSE: P.I. For Hire jest interesującym przypadkiem nie tylko dla graczy ale też dla prawników zajmujących się własnością intelektualną. Z publicznie dostępnych materiałów dotyczących gry wynika że to autorskie IP (własność intelektualna), którego bohaterem jest prywatny detektyw osadzony w stylistyce inspirowanej animacją lat 30. To subtelna ale znacząca różnica w stosunku do scenariusza który budzi ryzyko prawne. 

Nie mamy tu eksploatacji konkretnej postaci Disneya ani żadnej innej chronionej postaci z tamtej epoki. Mamy świadome wykorzystanie języka wizualnego epoki, czyli estetyki którą prawo autorskie traktuje zupełnie inaczej niż konkretny utwór czy konkretną postać. Styl jako taki nie podlega ochronie w takim zakresie jak konkretny utwór i inspiracja estetyką klasycznej animacji nie daje żadnemu podmiotowi monopolu na cały gatunek wizualny. Gdyby było inaczej, połowa współczesnego gamedevu miałaby problem. Twórcy gier noir, gier w stylu retro, gier czerpiących z estetyki złotej ery Hollywood działają w przestrzeni którą prawo celowo pozostawia otwartą, bo styl jest językiem kultury a nie własnością jednego podmiotu. 

Do tego dochodzi kwestia znaków towarowych, która w przypadku Disneya jest szczególnie istotna. Ryzyko znakowe pojawia się przede wszystkim wtedy gdy odbiorca może pomyśleć że produkt ma oficjalny związek z właścicielem znaku. W przypadku MOUSE: P.I. For Hire nie ma elementów które sugerowałyby oficjalny związek z The Walt Disney Company, co istotnie ogranicza to ryzyko. Disney nie ma monopolu na myszy w kapeluszach ani na animację lat 30. Ma prawa na konkretne postacie, konkretne przedstawienia i konkretne oznaczenia które przez dekady zbudowały jego brand i które konsumenci rozpoznają jako pochodzące od niego. To różnica której prawo pilnuje i którą sądy wielokrotnie musiały wytyczać w sporach między twórcami inspirowanymi a twórcami naruszającymi. 

Model który coraz częściej widzimy w branży i dlaczego warto go rozumieć 

Premiera MOUSE: P.I. For Hire wpisuje się w szerszy trend który obserwujemy w gamedevie od kilku lat. Twórcy coraz częściej nie korzystają z wygasłych praw wprost, tylko projektują własne IP tak, żeby świadomie poruszać się poza obszarem cudzej ochrony, nawet jeśli inspiracja jest dla odbiorcy oczywista. To podejście które wymaga nie tylko talentu do projektowania postaci, ale też elementarnej znajomości tego jak działa prawo własności intelektualnej w kontekście, w którym tworzy się grę. 

Granica między inspiracją a naruszeniem rzadko jest tak wyraźna jak się wydaje. Disney należy do podmiotów które tę granicę monitorują wyjątkowo uważnie i które dysponują zasobami prawnymi pozwalającymi bronić jej skutecznie. Sukces Fumi Games pokazuje że można tę granicę przejść w sposób przemyślany i że warto wiedzieć dokładnie gdzie się stoi zanim pierwszy gracz pobierze grę. 

W kontekście rosnącej liczby gier czerpiących z klasycznej estetyki i wygasających praw do kolejnych dzieł z pierwszej połowy XX wieku temat ten będzie wracał regularnie. I za każdym razem odpowiedź będzie wymagała analizy na wszystkich trzech poziomach, bo skróty w prawie autorskim zwykle wychodzą drożej niż się wydaje na początku. 

Jeśli chcą Państwo omówić kwestie związane z ochroną IP w gamedev, zapraszamy do kontaktu. 

The post MOUSE: P.I. For Hire i granice prawa autorskiego. Czego premiera uczy o ochronie IP w gamedevie  first appeared on Kancelaria LBKP.

Zespół NewTech Law | Warszawa / Wrocław | Hybrydowo

We don’t follow. We guide.

W LBKP łączymy prawo, technologię i biznes w realnych projektach.

Pracujemy blisko klientów, zespołowo i bez zbędnego formalizmu — skupiając się na rozwiązaniach, które da się wdrożyć w dynamicznym środowisku technologicznym.

Nie budujemy zespołów wokół „działów prawa”.

Budujemy je wokół produktów, technologii i wyzwań, z którymi mierzą się nasi klienci.

Do zespołu Jacka Cieślińskiego (Senior Manager) oraz Ewy Knapińskiej (Senior Counsel) w praktyce NewTech Law szukamy osoby, która chce rozwijać się w obszarze prawa nowych technologii, AI i ochrony danych – przy realnych projektach produktowych i negocjacjach z globalnymi partnerami.

O zespole

NewTech Law to prawo dla technologii, innowacji i produktów cyfrowych.

Wspieramy startupy, software house’y, dostawców chmury, SaaS, studia gamingowe, e-commerce, organizacje rozwijające AI oraz podmioty działające w środowiskach regulowanych.

Projektujemy modele prawne dla produktów cyfrowych, negocjujemy kontrakty technologiczne, prowadzimy projekty związane z wdrożeniem AI i RODO oraz przygotowujemy organizacje na zmieniające się regulacje (m.in. AI Act, Data Act).

Prawo traktujemy jako element strategii produktu – nie jako blokadę jego rozwoju.

Czym będziesz się zajmować?

• doradztwem w zakresie prawa nowych technologii (AI, IT, SaaS, cloud)

• kompleksowym wsparciem w obszarze RODO i prywatności

• projektowaniem i negocjowaniem umów technologicznych (wdrożeniowych, licencyjnych, SaaS, cloud, outsourcing IT)

• wsparciem klientów przy wdrażaniu i komercjalizacji rozwiązań AI

• analizą ryzyk regulacyjnych i budowaniem modeli zgodności dla produktów cyfrowych

• udziałem w projektach międzynarodowych oraz negocjacjach z globalnymi dostawcami

Mile widziane:

• doświadczenie w sporach IT lub projektach regulowanych (np. sektor finansowy, medyczny)

• praktyka w pracy z branżą gamingową, e-commerce lub SaaS

Kogo szukamy?

• osoby z min. 5-letnim doświadczeniem zawodowym na samodzielnym stanowisku

• osoby z min. 3-letnim doświadczeniem w obszarze RODO i ochrony prywatności

• osoby, która rozumie produkt, model biznesowy i kontekst technologiczny

• osoby samodzielnej, odpowiedzialnej i nastawionej na współpracę zespołową

• osoby komunikującej się jasno – również w rozmowie z klientami biznesowymi i zespołami technicznymi

Jak pracujemy?

• hybrydowo (Warszawa / Wrocław, ok. 2–3 dni w biurze)

• projektowo i zespołowo – często na styku prawa, technologii i biznesu

• w kulturze bieżącego feedbacku

Feedback przekazujemy sobie wzajemnie na bieżąco. Dodatkowo, dwa razy w roku prowadzimy rozmowy rozwojowe w formule feedforward.

Co oferujemy?

• jasno określoną ścieżkę rozwoju (Senior Associate → Counsel / Manager → Senior Counsel / Senior Manager)

• realny wpływ na projekty i kierunek rozwoju praktyki

• mentoring ze strony doświadczonych liderów NewTech

• możliwość budowania marki osobistej (publikacje, webinary, program ambasadorski #TechnoLegals)

• formę współpracy dopasowaną do okoliczności (UoP lub B2B)

• prywatną opiekę medyczną, ubezpieczenie, Multisport, LegacyApp

Wynagrodzenie i forma współpracy

Wynagrodzenie zależy od doświadczenia i formy współpracy.

Dla współpracy B2B: 10 000 – 13 000 zł netto. W przypadku większego doświadczenia, jesteśmy otwarci na negocjacje warunków i zaproponowanie wyższego stanowiska w ramach zespołu.

Dla innych form współpracy – warunki ustalamy indywidualnie. 

Proces rekrutacji

Prosty i transparentny. Całość trwa ok. 2 tygodni. 

Niezależnie od wyniku – wracamy z informacją zwrotną. 

Aplikuj

Wyślij CV na: join.us@lbkp.pl

W tytule wiadomości wpisz:  Senior Associate – NewTech Law

Przed wysłaniem CV przeczytaj jak przetwarzamy Twoje dane osobowe.

The post Senior Associate – Zespół NewTech Law rekrutuje – (AI & GDPR) first appeared on Kancelaria LBKP.

Zespół NewTech Law | Warszawa / Wrocław | Hybrydowo

We don’t follow. We guide.

W LBKP łączymy prawo, technologię i biznes w realnych projektach.

Pracujemy blisko klientów, zespołowo i bez zbędnego formalizmu — skupiając się na rozwiązaniach, które da się wdrożyć w dynamicznym środowisku technologicznym.

Nie budujemy zespołów wokół „działów prawa”. Budujemy je wokół produktów, technologii i wyzwań, z którymi mierzą się nasi klienci.

Do zespołu Jacka Cieślińskiego (Senior Manager) oraz Ewy Knapińskiej (Senior Counsel) w praktyce NewTech Law szukamy osoby, która chce rozwijać się w obszarze prawa nowych technologii, AI i ochrony danych – przy realnych projektach produktowych i negocjacjach z globalnymi partnerami.

O zespole

NewTech Law to prawo dla technologii, innowacji i produktów cyfrowych.

Wspieramy startupy, software house’y, dostawców chmury, SaaS, studia gamingowe, e-commerce, organizacje rozwijające AI oraz podmioty działające w środowiskach regulowanych.

Projektujemy modele prawne dla produktów cyfrowych, negocjujemy kontrakty technologiczne, prowadzimy projekty związane z wdrożeniem AI i RODO oraz przygotowujemy organizacje na zmieniające się regulacje (m.in. AI Act, Data Act).

Prawo traktujemy jako element strategii produktu – nie jako blokadę jego rozwoju.

Czym będziesz się zajmować?

• doradztwem w zakresie prawa nowych technologii (AI, IT, SaaS, cloud)

• kompleksowym wsparciem w obszarze RODO i prywatności

• projektowaniem i negocjowaniem umów technologicznych (wdrożeniowych, licencyjnych, SaaS, cloud, outsourcing IT)

• wsparciem klientów przy wdrażaniu i komercjalizacji rozwiązań AI

• analizą ryzyk regulacyjnych i budowaniem modeli zgodności dla produktów cyfrowych

• udziałem w projektach międzynarodowych oraz negocjacjach z globalnymi dostawcami

Mile widziane:

• doświadczenie przy projektach związanych z AI Act

• praktyka w pracy z branżą gamingową, e-commerce lub SaaS

• doświadczenie w sporach IT lub projektach regulowanych (np. sektor finansowy, medyczny)

Kogo szukamy?

• osoby z min. 5-letnim doświadczeniem zawodowym na samodzielnym stanowisku

• osoby z min. 3-letnim doświadczeniem w obszarze RODO i ochrony prywatności

• osoby, która rozumie produkt, model biznesowy i kontekst technologiczny

• osoby samodzielnej, odpowiedzialnej i nastawionej na współpracę zespołową

• osoby komunikującej się jasno – również w rozmowie z klientami biznesowymi i zespołami technicznymi

Jak pracujemy?

• hybrydowo (Warszawa / Wrocław, ok. 2–3 dni w biurze)

• projektowo i zespołowo – często na styku prawa, technologii i biznesu

• w kulturze bieżącego feedbacku

Feedback przekazujemy sobie wzajemnie na bieżąco. Dodatkowo, dwa razy w roku prowadzimy rozmowy rozwojowe w formule feedforward.

Co oferujemy?

• jasno określoną ścieżkę rozwoju (Senior Associate → Counsel / Manager → Senior Counsel / Senior Manager)

• realny wpływ na projekty i kierunek rozwoju praktyki

• mentoring ze strony doświadczonych liderów NewTech

• możliwość budowania marki osobistej (publikacje, webinary, program ambasadorski #TechnoLegals)

• formę współpracy dopasowaną do okoliczności (UoP lub B2B)

• prywatną opiekę medyczną, ubezpieczenie, Multisport, LegacyApp

Wynagrodzenie i forma współpracy

Wynagrodzenie zależy od doświadczenia i formy współpracy.

Dla współpracy B2B: 10 000 – 13 000 zł netto. W przypadku większego doświadczenia, jesteśmy otwarci na negocjacje warunków i zaproponowanie wyższego stanowiska w ramach zespołu.

Dla innych form współpracy – warunki ustalamy indywidualnie.

Proces rekrutacji

Prosty i transparentny. Całość trwa ok. 2 tygodni.

Niezależnie od wyniku – wracamy z informacją zwrotną.

Aplikuj

Wyślij CV na: join.us@lbplegal.com

W tytule wiadomości wpisz: Senior Associate – NewTech Law

Przed wysłaniem CV przeczytaj, jak przetwarzamy Twoje dane osobowe.

The post Senior Associate – Zespół NewTech rekrutuje – AI & GDPR first appeared on Kancelaria LBKP.