Nasze ekspertki Paulina Jeziorska i Zuzanna Prandecka-Walek przeanalizowały ten temat na łamach Dziennika Gazety Prawnej. W artykule krok po kroku omawiają, co nowelizacja oznacza w praktyce dla samorządów – od ustalenia, kto podlega nowym przepisom, przez katalog obowiązków, po reżim sankcyjny.

Kilka kwestii, na które warto zwrócić uwagę:

Nowy podział podmiotów. Dotychczasowy model operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych ustępuje miejsca podziałowi na podmioty kluczowe i podmioty ważne. W przypadku samorządów decyduje nie skala działalności, lecz rodzaj jednostki i jej miejsce w strukturze. Do podmiotów kluczowych zaliczono m.in. starostwa powiatowe i urzędy gmin zatrudniające co najmniej 50 osób. Podmioty ważne to z kolei m.in. samorządowe jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, instytucje kultury czy spółki komunalne – o ile realizują zadania publiczne z wykorzystaniem systemów informacyjnych.

Obowiązki wykraczają daleko poza formalności. Wdrożenie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, obsługa i zgłaszanie incydentów, zapewnienie ciągłości działania, uporządkowanie relacji z dostawcami – to nie jednorazowy projekt, lecz trwała zmiana sposobu funkcjonowania. Dla podmiotów ważnych będących podmiotami publicznymi ustawodawca przygotował przy tym konkretną listę minimalnych wymagań w załączniku do ustawy.

Sankcje są realne. Kary mogą sięgać 10 mln euro dla podmiotów kluczowych i 7 mln euro dla podmiotów ważnych. Odrębnie odpowiada kierownik jednostki – do 100% wynagrodzenia w przypadku podmiotów publicznych. Przepisy dają organowi pewną elastyczność w wymiarze kary, uwzględniając m.in. możliwości finansowe podmiotu, ale dolne progi są określone ustawowo.

Kluczowa wątpliwość interpretacyjna: czy podmiot kluczowy, który nie wykorzystuje systemów informacyjnych do realizacji zadań publicznych, jest całkowicie wyłączony z obowiązków? Konstrukcja przepisów nie daje jednoznacznej odpowiedzi, co w praktyce może generować niepewność po stronie samorządów.

Dla wielu jednostek samorządu terytorialnego nadchodzące miesiące będą testem zdolności do szybkiego zbudowania kompetencji i struktur, których dotychczas po prostu nie potrzebowały. Odkładanie tego tematu nie jest już opcją.

Cały artykuł Pauliny Jeziorskiej i Zuzanny Prandeckiej-Walek dostępny w Dzienniku Gazecie Prawnej:

The post Cyberbezpieczeństwo w samorządach – z tematu technicznego na agendę zarządu first appeared on Kancelaria LBKP.

Najważniejsze zagadnienia:

Webinar poprowadziły:

Paulina Jeziorska

Senior manager, radczyni prawna

+48 570 662 013
pj@lbkp.pl

Doradza instytucjom finansowym, firmom technologicznym i dostawcom IT w projektach dotyczących DORA, NIS2 i regulacji cyfrowych, łącząc perspektywę prawną z praktycznym rozumieniem technologii. Obsługuje organizacje działające w sektorach wymagających najwyższych standardów bezpieczeństwa, regulacyjnej zgodności oraz wsparcia technologicznego.

Link do profilu

Zuzanna Prandecka-Walek

Counsel, radczyni prawna

+48 537 718 362
zpw@lbkp.pl

Wspiera organizacje w obszarze cyberbezpieczeństwa, danych osobowych i regulacji cyfrowych, pomagając im wdrażać NIS2, DORA, RODO i inne wymogi regulacyjne.

Link do profilu

The post NIS2 i nowa UKSC coraz bliżej – Incydenty w świetle NIS2 first appeared on Kancelaria LBKP.

Najważniejsze zagadnienia:

Webinar poprowadziły:

Paulina Jeziorska

Senior manager, radczyni prawna

+48 570 662 013
pj@lbkp.pl

Doradza instytucjom finansowym, firmom technologicznym i dostawcom IT w projektach dotyczących DORA, NIS2 i regulacji cyfrowych, łącząc perspektywę prawną z praktycznym rozumieniem technologii. Obsługuje organizacje działające w sektorach wymagających najwyższych standardów bezpieczeństwa, regulacyjnej zgodności oraz wsparcia technologicznego.

Link do profilu

Zuzanna Prandecka-Walek

Counsel, radczyni prawna

+48 537 718 362
zpw@lbkp.pl

Wspiera organizacje w obszarze cyberbezpieczeństwa, danych osobowych i regulacji cyfrowych, pomagając im wdrażać NIS2, DORA, RODO i inne wymogi regulacyjne.

Link do profilu

The post NIS 2 a sektor IT. Co musi wiedzieć firma technologiczna? first appeared on Kancelaria LBKP.

W praktyce jednak kluczowe wyzwanie sprowadza się do tego, jak ocenić, czy dany projekt – w tym DEX – rzeczywiście spełnia kryteria decentralizacji, a także czy emisja kryptoaktywów pozwala na identyfikację emitenta. MiCA nie zawiera ani definicji „pełnej decentralizacji”, ani „możliwego do zidentyfikowania emitenta”, ani listy kryteriów, które mogłyby być stosowane przez organy nadzoru – w tym Komisję Nadzoru Finansowego – do kwalifikowania projektów jako objętych lub wyłączonych spod regulacji.

W konsekwencji każdy przypadek może wymagać indywidualnej oceny, co rodzi istotną niepewność prawną – zarówno po stronie projektów, jak i organów nadzoru.

W drugiej części artykułu skupimy się więc na poszukiwaniu praktycznych kryteriów, które mogą mieć znaczenie przy ocenie poziomu decentralizacji danego projektu.

Czy projekt jest wystarczająco zdecentralizowany?

W podejściu scentralizowanym za funkcjonowaniem usługi stoi zazwyczaj konkretny podmiot prawny, który odpowiada za wdrożenie, utrzymanie i ewentualne modyfikacje algorytmu. To właśnie jego udział może czynić go „pośrednikiem” w rozumieniu rozporządzenia MiCA

W projektach opartych na pełnej decentralizacji kluczową cechą jest co do zasady brak realnej możliwości sprawowania kontroli nad działaniem algorytmu po jego wdrożeniu. W przeciwieństwie do modeli scentralizowanych, w których kod może być zarządzany lub modyfikowany przez określony podmiot, zdecentralizowane rozwiązania często funkcjonują w sposób całkowicie autonomiczny. Smart kontrakt uruchomiony w sieci blockchain działa według niezmienialnych reguł – bez opcji wstrzymania czy ręcznej ingerencji, co praktycznie uniemożliwia przypisanie komukolwiek roli operatora lub nadzorcy, zatem jeśli po wdrożeniu smart kontraktu do sieci blockchain nie ma już technicznej możliwości jego modyfikacji, może to wskazywać na decentralizację projektu.

Tego rodzaju autonomiczne algorytmy mogą działać w sposób ciągły, bez udziału czynnika ludzkiego, nie przypisując skutków prawnych żadnemu zidentyfikowanemu podmiotowi. Dobrym przykładem są zdecentralizowane giełdy krypto (DEX-y), proste autonomiczne smart kontrakty typu swap, umożliwiające wymianę jednego tokena na inny według stałego kursu, bez interfejsu użytkownika i bez jakiejkolwiek możliwości modyfikacji po wdrożeniu. Klasycznym przykładem pełnej decentralizacji, w mojej ocenie, może być pierwsza wersja protokołu Uniswap (v1).

Zatem aby dana usługa w zakresie kryptoaktywów została wyłączona spod regulacji, musi być świadczona w sposób „w pełni zdecentralizowany, bez pośredników”. Każda forma kontroli, nadzoru, aktualizacji czy możliwości ingerencji w kod – może oznaczać, że projekt podlega MiCA i wymaga uzyskania licencji CASP.

Emisja kryptoaktywów a decentralizacja

Kwestie związane z emisją kryptoaktywów zostały uregulowane inaczej. W tym przypadku, przepisy tytułów II, III i IV (dotyczące m.in. whitepaperów, zasad emisji i dopuszczania tokenów do obrotu) nie będą miały zastosowania, jeżeli token nie posiada możliwego do zidentyfikowania emitenta.

W praktyce może to obejmować sytuacje, w których emisja tokenów odbywa się automatycznie bez centralnego udziału człowieka. Również tutaj kluczowe znaczenie ma to, czy da się przypisać proces emisji określonemu podmiotowi lub grupie podmiotów, które kontrolują lub czerpią z niego korzyści.

Kluczowe elementy oceny decentralizacji usług

Decentralizacja nie jest cechą zero-jedynkową, lecz spektrum obejmującym różne aspekty działania projektu. W praktyce należy analizować rzeczywistą strukturę kontroli i wpływu, ponieważ wiele projektów reklamowanych jako „zdecentralizowane” wciąż zawiera istotne elementy scentralizowane – takie jak osoby lub podmioty dysponujące decydującym wpływem na funkcjonowanie systemu.

Poniżej przedstawiam zestaw najważniejszych pytań pomocnych przy ocenie poziomu decentralizacji usług. Zestawienie to stanowi próbę identyfikacji elementów, które mogą zostać uwzględnione przez organy nadzorcze przy formułowaniu wytycznych pozwalających krajowym regulatorom ocenić, czy dany model działalności rzeczywiście posiada cechy decentralizacji.

Przykładowe pytania pomocne przy ocenie decentralizacji

Suwerenność kodu i aktualizacji

1. Kto posiada uprawnienia do wdrażania zmian lub aktualizacji smart kontraktów (np. admin keys, proxy contracts, timelock DAO)?
2. Czy uprawnienia administracyjne – jeśli występują – są zabezpieczone mechanizmem multi-sig, wymagającym podpisów od kilku niepowiązanych podmiotów?
3. Kto ma prawo inicjować i zatwierdzać zmiany parametrów protokołu? Jak wygląda procedura zatwierdzania nowych wersji kodu – czy wymaga ona rozproszonego konsensusu społeczności?
4. Czy istnieje tryb „awaryjnego wyłączenia” lub wstrzymania działania protokołu? Jeśli tak – kto może go aktywować i w jakiej procedurze?

Ekonomia protokołu

1. Czy działanie usługi generuje przychody? Jeśli tak, kto je otrzymuje – pojedynczy operator, czy społeczność (np. dostawcy płynności)?
2. Czy istnieje skarbiec (community treasury) zarządzany w sposób zdecentralizowany? Jeśli tak, to jak podejmowane są decyzje o wydatkowaniu środków?
3. Czy protokół przewiduje mechanizmy takie jak fee-burn, automatyczny wykup tokenów lub redystrybucję przychodów? Kto może je modyfikować?
4. Czy parametry ekonomiczne (np. wysokość opłat, tempo emisji nagród) są na stałe zapisane w kontrakcie, czy mogą być zmienione? Jeśli tak to przez kogo?
5. Czy model wynagradzania może zostać zmodyfikowany przez wąską grupę interesariuszy?

Architektura dostępu i uczestnictwa

1. Czy użytkownik może korzystać z usługi bez rejestracji lub weryfikacji tożsamości?
2. Czy rozpoczęcie korzystania wymaga wcześniejszego zezwolenia, whitelisty lub zatwierdzenia przez podmiot centralny, operatora?
3. Czy smart kontrakty stosują ograniczenia geograficzne lub mechanizmy egzekwujące listy sankcyjne (np. OFAC)?

Autonomia majątkowa uczestników

1. Czy użytkownicy zachowują pełną i nieodwołalną kontrolę nad swoimi środkami przez cały okres interakcji z protokołem?
2. Czy kontrola nad środkami powierzona jest wyłącznie zdecentralizowanemu smart kontraktowi, czy też podmiot trzeci może nim zarządzać np. poprzez ingerencję w smart kontrakt?
3. Czy protokół przewiduje funkcje umożliwiające zamrożenie środków, cofnięcie transakcji lub wstrzymanie wypłat?
4. Jeśli cofnięcie transakcji jest niemożliwe na poziomie smart kontraktu, to czy jest również niemożliwe na poziomie warstwy bazowej (np. blockchaina na którym działa usługa)?
5. Czy użytkownik może w każdej chwili wypłacić swoje środki bez konieczności uzyskania zgody innego podmiotu?

Sterowanie protokołem

1. Jeżeli projekt korzysta z tokenów governance – jak bardzo rozproszona jest własność i siła głosu (czy np. większość głosów należy do kilku adresów)?
2. W przypadku zarządzania opartego na multisig– ilu sygnatariuszy liczy multisig, czy są oni niezależni od siebie, oraz czy możliwe jest zweryfikowanie ich tożsamości lub przynależności organizacyjnej?
3. Czy możliwe jest podejmowanie decyzji poza systemem on-chain?
4. Czy jakikolwiek podmiot trzeci posiada środki umożliwiające ingerencję w działanie lub logikę protokołu?

Odporność na cenzurę i otwarty dostęp

1. Czy jakikolwiek podmiot trzeci może jednostronnie zatrzymać lub odrzucić transakcję?
2. Czy sieć pozostaje funkcjonalna nawet w przypadku niedostępności części węzłów lub oficjalnych front-endów?
3. Czy kod źródłowy protokołu jest publicznie dostępny?
4. Czy istnieje możliwość zablokowania adresu użytkownika?
5. Czy w projekcie stosowane są tokeny, których smart kontrakty dopuszczają blokowanie określonych adresów?

Podsumowanie

Ocena decentralizacji projektu jest kluczowa dla określenia, czy projekt może być wyłączony z regulacji MiCA. Wymaga to szczegółowej analizy struktury kontroli, dostępu i autonomii w systemie. Przeprowadzenie takiej analizy pomoże zarówno projektom, jak i organom nadzoru w określeniu, czy projekt spełnia wymagania MiCA, a także w zabezpieczeniu zgodności z regulacjami.

The post MiCA a DEX-y i DeFi: jak ocenić, czy projekt jest „w pełni zdecentralizowany”? first appeared on Kancelaria LBKP.

Złudzenie pełnej regulacji 

MiCA w art. 2 oraz motywach preambuły przesądza o istotnych wyłączeniach. Regulacja MiCA nie dotyczy m.in.: 

• depozytów, w tym lokaty strukturyzowanych,  
• środków pieniężnych (chyba że spełniają definicję tokenów będących e-pieniądzem),  
• tokenów NFT, o ile są „unikalne i niezamienne”; 

Kluczowym będzie jednak zwrócenie uwagi na motyw 22 MiCA. Ustawodawca w tym motywie stwierdził, że „jeżeli usługi w zakresie kryptoaktywów są świadczone w sposób w pełni zdecentralizowany, bez pośredników, nie powinny być objęte zakresem niniejszego rozporządzenia”. 

Wobec tego MiCA faktycznie obejmuje wyłącznie modele scentralizowane lub hybrydowe. Usługi, w których nie występuje żaden podmiot prowadzący, świadczący lub kontrolujący, wymykają się nowym przepisom. 

Brak regulacji DeFi: przesłanka „w pełni zdecentralizowane” 

W praktyce nie wszystkie modele działalności DeFi spełnią kryterium pełnej decentralizacji.  

Motyw 22 MiCA wskazuje, że regulacja nie obejmuje usług świadczonych w sposób „w pełni zdecentralizowany, bez pośredników”. Choć pojęcie „pośrednika” nie zostało zdefiniowane, można przyjąć, że chodzi tu o podmiot prawa, który jest w sposób czynny zaangażowany w prowadzenie, świadczenie lub kontrolę usług związanych z kryptoaktywami – niezależnie od tego, czy działa w sposób bezpośredni, czy pośredni. 

W rezultacie, ocena „pełnej decentralizacji” może wymagać każdorazowo ustalenia, czy jakikolwiek podmiot wywiera wpływ na funkcjonowanie protokołu lub interfejsu. Niestety, ustawodawca unijny nie wskazał bardziej szczegółowych kryteriów ani nie zaproponował definicji, która ułatwiałaby organom nadzoru i uczestnikom rynku jednoznaczną kwalifikację, co z całą pewnością może spowodować komplikacje interpretacyjne w najbliższym czasie. 

W praktyce więc to krajowy organ nadzoru – w Polsce Komisja Nadzoru Finansowego – będzie podejmować decyzje, czy konkretny DeFi podlega pod MiCa oraz czy potrzebuje zezwolenia CASP. Na razie nie ma szczegółowych wytycznych przy pomocy których ma być podejmowana taka decyzja, niemniej jednak jest prawdopodobne, że organy unijne dostarczą wytyczne na temat tego jakie elementy warto brać pod uwagę celem dokonania oceny czy określone usługi są świadczone w sposób w pełni zdecentralizowany bez pośredników czy jednak nie. 

Częściowa decentralizacja nadal podlega MiCA 

“Komfortu” braku regulacji nie daje częściowa decentralizacja. Sam motyw 22 zastrzega, że jeżeli „część takiej działalności lub usług jest realizowana w sposób zdecentralizowany”, obowiązki MiCA pozostają w mocy. Taką współczesną hybrydą to może być DEX z kluczem aktualizacji (upgrade key), tj. smart-kontrakt który może być zmieniony lub zawieszony przez zarząd projektu. W praktyce taki protokół nie jest w pełni zdecentralizowany, ponieważ istnieje podmiot który zachowuje możliwość ingerencji w jego funkcjonowanie. 

W takich konfiguracjach identyfikacja podmiotu kontrolującego (choćby częściowo) może być możliwa, a zatem właściwy organ krajowy może uznać, że taki podmiot może funkcjonować tylko po uzyskaniu licencji CASP. 

Emisja kryptoaktywów „bez emitenta” 

Drugi wyjątek przewidziany w motywie 22 dotyczy nie usług, lecz emisji kryptoaktywów. Jeżeli dane kryptoaktywo „nie ma możliwego do zidentyfikowania emitenta”, przepisy tytułów II–IV MiCA (dotyczące m.in. dokumentu informacyjnego, obowiązków wobec posiadaczy tokenów, emisji, oferowania i dopuszczania do obrotu kryptoaktywów) nie mają zastosowania. 

Wyjątek ten może znaleźć zastosowanie w przypadku emisji dokonywanej bezpośrednio przez protokół on-chain, uruchomiony bez centralnego podmiotu – np. poprzez mechanizm fair launch lub automatycznego mintingu, bez udziału jakiejkolwiek osoby zarządzającej.  

Warto podkreślić, że MiCA nie precyzuje, jakie konkretne cechy powinny przesądzać o możliwości uznania konkretnego podmiotu za emitenta. Niemniej jednak, kluczowe znaczenie może mieć stopień kontroli nad procesem emisji oraz możliwość powiązania określonych osób lub struktur z zarządzaniem emisją bądź czerpaniem z niej korzyści ekonomicznych. 

Konsekwencje praktyczne dla rynku 

• Organ krajowy (w Polsce – KNF) będzie musiał przesądzać, czy w danym modelu projektu występuje „pośrednik”,  a także czy emitent jest możliwy do zidentyfikowania. Zgodnie z projektem polskiej ustawy o rynku kryptoaktywów (czerwiec 2025 r.) KNF zyska instrumenty pozwalające ograniczyć dostęp lub zablokować interfejs do takiej strony. 
• Przedsiębiorcy powinni już dziś ocenić poziom centralizacji swoich produktów. Projekty, które wykorzystują multisig do upgrade’u kontraktu, pobierają opłaty transakcyjne lub kontrolują przychody z emisji, ustalają zasady zarządzania usługą/tokenem mogą kwalifikować się jako podmioty CASP. 
• Inwestorzy powinni mieć świadomość, że brak emitenta lub CASP oznacza także brak europejskiej ochrony regulacyjnej która wynika z MiCA. 

Wnioski 

MiCA to dopiero pierwszy krok ku zharmonizowanemu rynkowi kryptoaktywów. Zakreślając granicę w motywie 22, prawodawca europejski uznał, że DeFi wymaga osobnego – być może zupełnie nowego – podejścia regulacyjnego. Do czasu opracowania takich ram: 

• pełna decentralizacja pozostaje jedyną drogą, by usługa wypadła całkowicie poza MiCA; 
• każdy element centralizacji może pociągać za sobą obowiązki licencyjne; 
• organ krajowy będzie musiał dokonywać oceny, czy ma do czynienia z DeFi czy nie. 

The post MiCA nie obejmuje DeFi. Co to oznacza dla rynku kryptoaktywów w UE? first appeared on Kancelaria LBKP.

Więcej o tym przeczytasz tutaj: https://lbplegal.com/rozpoczecie-stosowania-mica-co-oznacza-dla-rynku-krypto-w-polsce/

Okres przejściowy MiCA na poziomie UE – 18 miesięcy buforu bezpieczeństwa 

Podstawowym założeniem Rozporządzenia MiCA jest wprowadzenie pewnego „bufora czasowego”, podczas którego dotychczasowi dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów będą mogli działać na starych zasadach, określonych w przepisach krajowych. Zgodnie z art. 143 ust. 3 Rozporządzenia MiCA – okres ten wynosi 18 miesięcy licząc od momentu rozpoczęcia stosowania nowych przepisów, do 1 lipca 2026 r. 

W tym czasie firmy świadczące usługi związane z kryptoaktywami mogli kontynuować działalność zgodnie z dotychczasowymi, lokalnymi regulacjami, zanim uzyskają formalne zezwolenie wymagane przez MiCA zgodnie z art. 63 lub do momentu odmowy udzielenia im takiego zezwolenia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. To szczególnie istotny etap dla wszystkich podmiotów – zarówno tych już obecnych na rynku, jak i nowych graczy planujących wejście na rynek kryptowalut w Unii Europejskiej. 

Elastyczność w ustalaniu okresów przejściowych na poziomie krajowym 

MiCA przewiduje elastyczność dla państw członkowskich w ustalaniu długości okresu przejściowego. Motyw 114 Rozporządzenia podkreśla – jeżeli krajowe regulacje obowiązujące przed 30 grudnia 2024 r. były znacząco mniej surowe niż wymagania MiCA, państwa mogą zdecydować się na skrócenie lub nawet pominięcie okresu przejściowego. Dzięki temu mają one możliwość szybszego podniesienia standardów działalności podmiotów kryptoaktywów do poziomu ustalonego przez UE. 

Art. 143 ust. 3 MiCA – szczegółowe warunki korzystania z okresu przejściowego w UE 

Zgodnie z brzmieniem art. 143 ust. 3 Rozporządzenia MiCA dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów, którzy świadczyli swoje usługi zgodnie z obowiązującym krajowym prawem przed 30 grudnia 2024 r., mogą prowadzić działalność na dotychczasowych zasadach do 1 lipca 2026 r., do czasu uzyskania zezwolenia na mocy art. 63 MiCA lub do momentu odmowy udzielenia zezwoleń. Tylko te firmy będą uprawnione do korzystania z przejściowych ułatwień – firmy, które rozpoczną działalność po tej dacie, podlegają już pełnemu reżimowi MiCA od samego początku. 

Przepisy dotyczące podmiotów nieobjętych rejestrem działalności w zakresie walut wirtualnych w Polsce 

Polska uczestniczy w procesie wdrożenia Rozporządzenia MiCA i w czerwcu 2025 r. skierowała do sejmu projekt ustawy o rynku kryptoaktywów.   

Zgodnie z art. 162 projektu ustawy, podmiot, który w dniu 29 grudnia 2024 r. świadczył usługi w zakresie kryptoaktywów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 16 MiCA (więcej o zakresie usług przeczytasz tutaj: https://lbplegal.com/rozpoczecie-stosowania-mica-co-oznacza-dla-rynku-krypto-w-polsce/),, niebędące jednak działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie:

a) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi i środkami płatniczymi, 

b) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi, 

c) pośrednictwa w wymianie, o której mowa w lit. a lub b, 

d) prowadzenia rachunków, o których mowa w  art. ust. 2 pkt 17 lit. E ustawy AML 

– może świadczyć te usługi w zakresie kryptoaktywów na dotychczasowych zasadach, nie dłużej jednak niż przez: 

• 4 miesiące od wejścia w życie projektowanej ustawy, 

• lub przez 9 miesięcy od dnia wejścia w życie  projektowanej ustawy, jeżeli przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złoży kompletny wniosek o wydanie tego zezwolenia i otrzyma powiadomienie, o którym mowa w art. 63 ust. 4 rozporządzenia MiCA.  

Regulacje dla firm wpisanych do rejestru VASP (tj. rejestru działalności w zakresie walut wirtualnych) w Polsce 

Dla firm które na dzień wejścia w życie projektowanej ustawy byli wpisani do krajowego rejestru VASP obowiązują zbliżone zasady – mogą one kontynuować działalność na dotychczasowych zasadach również przez 4 miesiące od wejścia w życie projektowanej ustawy, bądź przez 9 miesięcy od wejścia w życie projektowanej ustawy w przypadku złożenia kompletnego wniosku w przewidzianym terminie oraz uzyskania powiadomienia o przyjęciu wniosku.   

Wyjątkiem jest sytuacja, gdyby taki podmiot został wykreślony z rejestru przed upływem wskazanych terminów. 

Praktyczne konsekwencje dla rynku – co muszą zrobić firmy? 

Zmiany regulacyjne wynikające z MiCA oraz polskiej ustawy o rynku kryptoaktywów nakładają na firmy obowiązek ścisłego monitorowania aktualnego stanu prawnego oraz opracowania strategii wdrożeniowej. Kluczowe działania, które powinny podjąć firmy obecne na rynku to przede wszystkim: 

• weryfikacja obecnego statusu prawnego (czy firma jest zarejestrowana jako VASP, czy działała zgodnie z dotychczasowymi przepisami), 
• przygotowanie kompletu dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku o uzyskanie zezwolenia CASP, 
• monitorowanie terminów przejściowych i szybkie reagowanie na ewentualne zmiany w legislacji, 
• wdrożenie nowych procedur wewnętrznych zgodnie z MiCA,  i krajowymi wymaganiami oraz wytycznymi organów nadzorczych. 
• Niedochowanie terminów lub brak odpowiedniego przygotowania może skutkować utratą możliwości prowadzenia działalności na rynku kryptoaktywów w Polsce i całej UE. 

Dokumentacja i obowiązki formalne – wyzwania dla firm 

Przygotowanie się do pełnej implementacji MiCA będzie wymagać od firm przeprowadzenia dogłębnej analizy oraz realizacji licznych czynności formalnoprawnych. Proces rejestracji CASP jest wieloetapowy i obejmuje: 

• opracowanie polityk AML/KYC oraz środków przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, 
• przygotowanie dokumentacji dotyczącej compliance, czy zasad zarządzania ryzykiem, 
• wdrożenie rozbudowanych procedur bezpieczeństwa IT oraz ochrony danych osobowych, 
• szczegółowe opisy usług, produktów, architektury technologicznej oraz mechanizmów zabezpieczających środki klientów, 
• przedstawienie analizy ryzyka  oraz planów ciągłości działania. 
• Więcej o tym przeczytasz tutaj: https://lbplegal.com/uzyskanie-zezwolenia-casp-kluczowe-informacje-dla-firm-kryptowalutowych/

Dlaczego warto już teraz rozpocząć przygotowania do MiCA? 

Obecnie, pomimo tego, że ustawa wdrażająca MiCA w Polsce nie weszła jeszcze w życie, warto wcześniej rozpocząć przygotowanie dokumentacji oraz analizę własnej działalności pod kątem nowych przepisów. Firmy posiadające pełny komplet gotowych dokumentów szybciej będą mogły przejść przez proces rejestracji CASP i uzyskać wymagane zezwolenia. Pozwala to na płynne kontynuowanie działalności oraz zdobycie przewagi konkurencyjnej na rynku. 

Co istotne, bieżące analizy legislacyjne nie wskazują na ryzyko istotnych zmian w zakresie kluczowych rozwiązań projektu ustawy – dlatego działania przygotowawcze są już w tym momencie w pełni zasadne. 

Brak możliwości złożenia wniosku przed wejściem ustawy w życie 

Obecnie nie ma jeszcze możliwości złożenia wniosku o rejestrację CASP do odpowiedniego organu, ponieważ ustawa umożliwiająca taki proces nie weszła jeszcze w życie. Nasi klienci świadczą jednak usługi zgodnie z dotychczasowymi przepisami, jednocześnie przygotowując z nami dokumentację niezbędną do złożenia wniosku o licencję CASP. 

Dotychczasowe prace nad ustawą nie wskazują, by projekt miał ulec dużym zmianom. Zalecamy już teraz rozpocząć przygotowanie wszystkich wymaganych dokumentów. Ze względu na szeroki zakres wytycznych, jakie już stawiają organu unijne, skompletowanie całej dokumentacji oraz wprowadzenie potrzebnych procedur może być czasochłonne i wymaga starannego planowania. Rozpoczęcie tych przygotowań z wyprzedzeniem pozwoli sprawnie przejść przez proces rejestracji i dostosować działalność do nowych wymogów. 

Zyskaj przewagę z profesjonalnym wsparciem MiCA 

Implementacja Rozporządzenia MiCA i nowej ustawy o rynku kryptoaktywów w Polsce wymaga wieloetapowego, dobrze zaplanowanego procesu, obejmującego zarówno kwestie prawne, jak i techniczne oraz zarządcze. Odpowiednie przygotowanie i zrozumienie okresów przejściowych to klucz do bezproblemowego funkcjonowania na rynku usług kryptoaktywów, zarówno dla obecnych, jak i nowych podmiotów. 

Nasza kancelaria oferuje kompleksowe wsparcie w zakresie wdrożenia wymogów MiCA – zarówno w procesie kompletowania dokumentacji, szkoleniu personelu, jak i bieżącym wsparciu compliance oraz doradztwa prawnego. Zachęcamy do kontaktu firmy, które chcą sprawnie i skutecznie przeprowadzić proces dostosowania do nowych przepisów – od konsultacji, przez przygotowanie polityk i procedur, po finalizację procesu rejestracji CASP. 

Nie czekaj do ostatniej chwili – opóźniona reakcja na zmiany legislacyjne może oznaczać utratę konkurencyjnej pozycji i możliwości rozwoju. Skontaktuj się z nami! 

The post MiCA w Polsce – kompendium wiedzy o okresach przejściowych oraz terminach w projekcie ustawy o rynku kryptoaktywów  first appeared on Kancelaria LBKP.

Najważniejsze zagadnienia:

Webinar poprowadziły:

Paulina Jeziorska

Senior manager, radczyni prawna

+48 570 662 013
pj@lbkp.pl

Doradza instytucjom finansowym, firmom technologicznym i dostawcom IT w projektach dotyczących DORA, NIS2 i regulacji cyfrowych, łącząc perspektywę prawną z praktycznym rozumieniem technologii. Obsługuje organizacje działające w sektorach wymagających najwyższych standardów bezpieczeństwa, regulacyjnej zgodności oraz wsparcia technologicznego.

Link do profilu

Zuzanna Prandecka-Walek

Counsel, radczyni prawna

+48 537 718 362
zpw@lbkp.pl

Wspiera organizacje w obszarze cyberbezpieczeństwa, danych osobowych i regulacji cyfrowych, pomagając im wdrażać NIS2, DORA, RODO i inne wymogi regulacyjne.

Link do profilu

The post NIS 2 Nowelizacja UKSC- Twój dostawca Twoje ryzyko? NIS 2 i bezpieczeństwo łańcucha dostaw pod lupą first appeared on Kancelaria LBKP.

Najważniejsze zagadnienia:

Webinar poprowadziły:

Paulina Jeziorska

Senior manager, radczyni prawna

+48 570 662 013
pj@lbkp.pl

Doradza instytucjom finansowym, firmom technologicznym i dostawcom IT w projektach dotyczących DORA, NIS2 i regulacji cyfrowych, łącząc perspektywę prawną z praktycznym rozumieniem technologii. Obsługuje organizacje działające w sektorach wymagających najwyższych standardów bezpieczeństwa, regulacyjnej zgodności oraz wsparcia technologicznego.

Link do profilu

Zuzanna Prandecka-Walek

Counsel, radczyni prawna

+48 537 718 362
zpw@lbkp.pl

Wspiera organizacje w obszarze cyberbezpieczeństwa, danych osobowych i regulacji cyfrowych, pomagając im wdrażać NIS2, DORA, RODO i inne wymogi regulacyjne.

Link do profilu

The post NIS 2 i nowa UKSC coraz bliżej – kto, kiedy i jak musi się przygotować? first appeared on Kancelaria LBKP.